Δημητρης Παπαματθαιακης: «Γιατι οχι, και πρωταθλημα με Κοντη;»

Ο πρώην παράγοντας της ΠΑΕ ΟΦΗ Δημήτρης Παπαματθαιάκης ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Στρογγυλή Θεά» του Crete2day, καταθέτοντας τις απόψεις του για τη φετινή πορεία της ομάδας σε Ελλάδα και Ευρώπη, και τις «ασπρόμαυρες» προκλήσεις σε κάθε επίπεδο.

Ο κ. Παπαματθαιάκης εξέφρασε την άποψη ότι σε βάθος χρόνου, με την προϋπόθεση παραμονής του Χρήστου Κόντη στην τεχνική ηγεσία και σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της Κρήτη λόγω των έργων υποδομής, ο ΟΦΗ μπορεί να διεκδικήσει ακόμα και τον τίτλο του πρωταθλητή.

Ο πρώην παράγοντας της ΠΑΕ ΟΦΗ κατέθεσε επίσης τις απόψεις του για το γηπεδικό, την ευρωπαϊκή πρόκληση, τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ομάδα, και τις προοπτικές που διαμορφώνονται για τον κορυφαίο κρητικό σύλλογο.

Αναλυτικά:

- Να ξεκινήσουμε με το τελευταίο παιχνίδι, που έδωσε η ομάδα για το πρωτάθλημα απέναντι στον Ατρόμητο.

«Η ομάδα, παρόλο που δικαιούταν 100% τη νίκη, φάνηκε κουρασμένη. Και πώς να μην είναι κουρασμένη, όταν σκεφτεί ο κόσμος ότι ο αγώνας με τη Χάποελ τελείωσε στις 12 το βράδυ; Υπήρχαν πανηγύρια, ο κόσμος με τους παίκτες έγιναν ένα. Δεν ήθελαν να τελειώσει η βραδιά, να πάνε οι παίκτες στα αποδυτήρια, να κάνουν δηλώσεις και να ετοιμαστούν για το αεροδρόμιο.

Από το αεροδρόμιο έφυγαν περίπου στις 3:00 και έφτασαν στις 5:30 το πρωί της Παρασκευής στο Ηράκλειο. Άρα, όλη την ημέρα έπρεπε οι παίκτες να κοιμηθούν οι παίκτες. Τους έμενε μία ημέρα, και την Κυριακή έπρεπε να ξαναπαίξουν. Καταλαβαίνετε πόσο δύσκολο είναι αυτό, ειδικά όταν ξεκίνησε απέναντι στον Ατρόμητο η ίδια ενδεκάδα.

Και αυτό, ενώ η ομάδα ήταν πολύ καλή και δικαιούταν τη νίκη.

Έβαλε μάλιστα και το γκολ που ακυρώθηκε, το οποίο απ’ ό,τι φαίνεται μάλλον ήταν φάουλ, αλλά υπάρχει και μία ένσταση. Στην επανάληψη φαίνεται ότι  δεν ήταν τόσο δυνατό το πάτημα ώστε να πέσει αμέσως. Κάνει ένα βήμα μπροστά και μετά συνειδητοποιεί ότι πρέπει να πέσει.

Το ίδιο έγινε και με τον Νους στο παιχνίδι της Πέμπτης. Τον χτυπάει ο αντίπαλος με τον αγκώνα, αλλά δεν πέφτει αμέσως.

Για αυτό ο διαιτητής δεν έδωσε πέναλτι.

Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι ήταν φάουλ, ο ΟΦΗ ήταν καλύτερος, άξιζε τη νίκη, αλλά ήταν κουρασμένος. Το είδαμε και με το παράδειγμα του Χατζηγιοβάνη. Μπήκε στο παιχνίδι και αμέσως είδαμε διαφορετική φρεσκάδα, από έναν παίκτη που ήταν ξεκούραστος.

Είναι κέρδος για την ομάδα.

Η ομάδα ήταν πολύ κουρασμένη. Πιστεύω ότι αυτή είναι η βασική εξήγηση για την οποία δεν μπόρεσε να πάρει τη νίκη.»

- Προφανώς πρέπει να είμαστε επιεικείς στις κρίσεις μας. Δεν είναι μόνο η σωματική κόπωση, αλλά και η ψυχική και η πνευματική. Υπήρχε μια όχι καλή διαιτησία στο Παγκρήτιο, ένας αντίπαλος που έπαιζε αντιποδόσφαιρο και με διάφορα τρικ προσπαθούσε να κλέψει το αποτέλεσμα. Η προσπάθεια έγινε και με το παραπάνω

«Σίγουρα. Είναι σαν να προσπαθείς να κρατήσεις τρία καρπούζια κάτω από μία μασχάλη. Είναι πολύ δύσκολο να το αντιμετωπίσεις αυτό.

Θυμάμαι κι εγώ μια εποχή που έπαιζα ποδόσφαιρο σε χαμηλότερες κατηγορίες. Αν έπαιζα Κυριακή και Τετάρτη, μπορούσα να το αντιμετωπίσω. Αν, όμως, επί τέσσερις εβδομάδες είχες συνεχόμενα παιχνίδια, αυτό δεν αντιμετωπίζεται εύκολα από τον οργανισμό. Μπορείς να το κάνεις μία φορά, αλλά όταν συμβαίνει συνεχόμενα είναι πάρα πολύ δύσκολο.

Θα μου πεις ότι το έχουν και οι μεγάλες ομάδες της Ελλάδας, τις οποίες αποκαλούμε «μεγάλες» εντός εισαγωγικών, γιατί μεγάλη ομάδα είναι και ο ΟΦΗ, όμως εκείνες έχουν μεγαλύτερο ρόστερ, και περισσότερους ποδοσφαιριστές. Επομένως, ίσως γι’ αυτές να είναι πιο εύκολα αντιμετωπίσιμο. Για τον ΟΦΗ είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία.

Πιστεύω ότι έχουμε ομάδα που, όταν είναι ξεκούραστη, μπορεί να νικήσει οποιονδήποτε αντίπαλο. Θεωρώ ότι στα play-off θα διεκδικήσουμε μια θέση, έστω την πέμπτη. Και τότε, που θα παίζουμε ένα παιχνίδι την εβδομάδα, θα είμαστε πιο ξεκούραστοι και θα μπορούμε να κερδίσουμε οποιαδήποτε ομάδα.

Φέτος κερδίσαμε την ΑΕΚ στο Σούπερ Καπ, τον Ολυμπιακό, τον ΠΑΟΚ, κερδίσαμε δύο φορές στην Ευρώπη τη Ντιναμό, τη Χόφενχαϊμ και τη Χάποελ Μπερ Σεβά. Όταν ο ΟΦΗ δίνει σημασία σε ένα παιχνίδι και πηγαίνει με όλες του τις δυνάμεις, είναι πλέον ικανός να κερδίσει οποιονδήποτε αντίπαλο».

-Πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει κάποια εστίαση σε έναν από τους τρεις στόχους που έχει μπροστά της η ομάδα;

«Όχι.

Ο ΟΦΗ είναι μεγάλη ομάδα και θα παλέψει και τους τρεις στόχους.

Γιατί να μην πάει ξανά στον τελικό του Κυπέλλου;

Δεν μπορεί, επίσης, να αφήσει την Ευρώπη, για την οποία κάναμε τόσα χρόνια προσπάθεια για να παίξουμε και στην οποία πηγαίνει θαυμάσια.

Και το πρωτάθλημα δεν μπορεί να το αφήσει, γιατί του δίνει τη δυνατότητα να βγει ξανά στην Ευρώπη, να ξαναζήσει αυτές τις εμπειρίες και να έχει τα έσοδα που συνεπάγονται.

Πρέπει, λοιπόν, να είναι κοντά στο πρωτάθλημα και να διεκδικήσει τουλάχιστον την πέμπτη θέση.

Δεν μπορεί να αφήσει τίποτα.

Αν τον Ιανουάριο μπορέσει να ενισχυθεί περισσότερο, ειδικά αν φύγει και ο Νους τότε θα βοηθηθεί πάρα πολύ. Η ενίσχυση σε ποιότητα και αριθμό παικτών θα είναι το ιδανικότερο.»

-Ο ίδιος ο ΟΦΗ, με τις εμφανίσεις και τα επιτεύγματά του μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, έχει δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες σε φίλους και αντιπάλους.

 «Πράγματι όλη η Ελλάδα τρέφει αισθήματα συμπάθειας για τον ΟΦΗ.

Έχω πολλούς γνωστούς και επαγγελματικά εκτός Ελλάδας. Η γυναίκα μου είναι από τη Βόρεια Ελλάδα και στην πατρίδα της όλοι όσοι γνωρίζω παρακολουθούν πλέον τον ΟΦΗ, ανεξάρτητα από το ποια ομάδα υποστηρίζουν.

Τους αρέσει αυτό το μοντέλο, με τους Έλληνες ποδοσφαιριστές.

Τους αρέσει ότι μια ομάδα της επαρχίας μπορεί να δίνει βαθμούς στην Ελλάδα. Τους αρέσει το μοντέλο του Έλληνα προπονητή, ο οποίος έχει ήθος, είναι σοβαρός, και  δεν κάνει θεατρινισμούς.

Τους αρέσει και το μοντέλο της διοίκησης.

Ο Μιχάλης Μπούσης δεν δημιουργεί αντιπάθειες σε άλλους παράγοντες ή φιλάθλους, όπως συμβαίνει με άλλους προέδρους.

Αντίθετα, ο κύριος Μπούσης, ο Ηλίας Πουρσανίδης και όλο το team του ΟΦΗ τυγχάνουν καθολικής αποδοχής.

Ο κύριος Μπούσης θέλει να είναι φίλος με τους άλλους προέδρους. Δεν τον ενοχλεί να παρακολουθήσει έναν αγώνα μαζί με τον πρόεδρο του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ ή του ΠΑΟΚ ή του Παναθηναϊκού.

Όλα αυτά μετράνε στο «branding» που λέγεται οργανισμός ΟΦΗ σε όλη την Ελλάδα. Έρχονται και οι επιτυχίες, ενισχύουν αυτή την εικόνα και κάνουν το «rebranding» της ομάδας, που είχε χαθεί τα τελευταία χρόνια και επανέρχεται. Πλέον, οι φίλαθλοι σε όλη την Ελλάδα έχουν συμπάθεια για τον ΟΦΗ.»

- Να έρθουμε στο παιχνίδι της προηγούμενης Πέμπτης στην Ευρώπη. Ένα ματς ιστορικό, γιατί είναι το πρώτο εκτός έδρας «διπλό» του ΟΦΗ στη League Phase του Europa League, και του δίνει μεγάλη ώθηση στην προσπάθεια για πρόκριση. Πώς το ζήσατε;

«Η εμπειρία του να παρακολουθείς ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι του ΟΦΗ είναι μοναδική.»

- Πόσα χρόνια είχατε να τη ζήσετε;

«Παρακολουθούσα ευρωπαϊκά παιχνίδια από τότε που ήταν ο πατέρας μου πρόεδρος, όταν ήμουν έφηβος. Το τελευταίο εκτός έδρας παιχνίδι στην Ευρώπη που είχα παρακολουθήσει ήταν στο Ρέικιαβικ.

Είχα πάει και σε αρκετά άλλα εκτός έδρας αναμετρήσεις.

Θυμάμαι, για παράδειγμα, το πρώτο εκτός έδρας παιχνίδι με την Χάιντουκ που η ομάδα είχε χάσει 4-0. Ο ΟΦΗ είχε τρεις στόπερ, τον Τσινό, τον Ανδριανίδη, και τον Μιχαλίτσιο, και ο Γκέραρντ είχε χρησιμοποιήσει τον Ανδριανίδη δεξί μπακ, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει προβλήματα με τον εξτρέμ των Γιουγκοσλάβων.  

Στην Ευρώπη είναι διαφορετικό το συναίσθημα.

Όλοι οι φίλαθλοι που βρίσκονται στο γήπεδο, νιώθουν σαν αδέλφια.

Είναι σαν να συμμετέχουμε σε έναν, με την καλή έννοια «πόλεμο». Είμαστε όλοι μαζί και πάμε να υποστηρίξουμε την ομάδα. Κανένας δεν σταματάει να φωνάζει.

Στο τέλος έβγαζα βιντεάκια και σκεφτόμουν να τα ανεβάσω, αλλά τραγουδούσα κι εγώ μέσα σε αυτά!

Ακουγόταν η φωνή μου και αναρωτιόμουν τι θα ανεβάσω, αφού θα ακούγομαι να τραγουδάω.

Ξεχνιέσαι τόσο πολύ, τραγουδάς μαζί με τους φιλάθλους και δεν μπορείς να περιγράψεις αυτό το συναίσθημα. Είναι φανταστικό.

Τελειώνει το ματς και λες: «Πότε θα πάω στο επόμενο εκτός έδρας;». Αν μπορώ, αν μου το επιτρέψουν οι δουλειές και οι οικογενειακές υποχρεώσεις, πότε θα ξαναπάω;»

- Βοήθησε βέβαια και το αποτέλεσμα.

«Εννοείται. Όταν πηγαίνεις και ζεις μια τέτοια εμπειρία και συνδυάζεται με μια νίκη, είναι κάτι διαφορετικό. Είδατε τι γινόταν μετά. Ο κόσμος τραγουδούσε για τον Κόντη, για τον Μπούση και για την ομάδα.

Είδα όλους τους ανθρώπους που εργάζονται για την ΠΑΕ, οι οποίοι ήταν μέσα στον αγωνιστικό χώρο, έβγαζαν αναμνηστικές φωτογραφίες και ήταν όλοι μια αγκαλιά.

Βέβαια, όλα αυτά τα δημιουργούν και οι επιτυχίες της ομάδας. Γιατί στο ποδόσφαιρο, αν μπει το γκολ είσαι «Θεός», ενώ αν η μπάλα χτυπήσει δοκάρι είσαι άσχετος! Αυτό, βέβαια, δεν είναι σωστό»

- Από την αρχή μέχρι το τέλος ο ΟΦΗ δεν έχασε κανένα σημείο τον έλεγχο του αγώνα. Ήταν συνεχώς η ομάδα που κυριαρχούσε.

«Στην αρχή ήμασταν όλοι λίγο διστακτικοί. Ακόμη και πριν από τον αγώνα, όταν βρισκόμασταν στην πλατεία του Βουκουρεστίου, Σε σε κάθε στενό, σε κάθε καφετέρια, έβλεπες γνωστούς.

Λέγαμε ότι είναι δύσκολη ομάδα και ότι ακόμη και η ισοπαλία θα ήταν καλό αποτέλεσμα.

Μόλις, όμως, ξεκίνησε ο αγώνας και είδαμε τον ΟΦΗ να παίζει, φάνηκε ότι η ομάδα στεκόταν τόσο καλά, που πίστευες ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην πάρει αποτέλεσμα. Ήταν θέμα χρόνου να έρθει το γκολ. Αυτό δημιουργούσε όλο και μεγαλύτερη πίστη τόσο στους φιλάθλους όσο και στους παίκτες.

Έβλεπες ότι η ομάδα στεκόταν πολύ καλά και ότι θα κέρδιζε. Έκανε μια πολύ προσεγμένη, μελετημένη εμφάνιση, με καλή απόδοση και θέαμα»

Έβλεπες, για παράδειγμα, τις ταχύτητες του Νους. Πιστεύω ότι οι άνθρωποι της Χάποελ θα αναρωτιούνταν ποιος είναι αυτός ο παίκτης. Ο Φούντας, ο Μπουχαλάκης, όλη η ομάδα ήταν το κάτι άλλο»

-Φαίνεται ότι ο ΟΦΗ πρέπει να αναζητήσει βαθμούς σε δύο παιχνίδια για να πάρει την πρόκριση.

«Εντάξει, έχει δύο αγώνες στην έδρα του. Η τελευταία αντίπαλος, η Λεχ Πόζναν, είναι ίσως λίγο περισσότερο στα μέτρα του ΟΦΗ. Η Άντερλεχτ είναι μεγάλη ομάδα, αλλά δεν έχει την αίγλη του παρελθόντος. Ο ΟΦΗ μπορεί να την αντιμετωπίσει.

Θέλω, όμως, να πω και κάτι άλλο. Μη νομίζετε ότι η Χάποελ Μπερ Σεβά ήταν κακή ομάδα. Η Χάποελ έχασε για λίγα δευτερόλεπτα την πρόκριση στο Champions League. Το παιχνίδι ήταν 2-2 και στο 94ο λεπτό δέχτηκε γκολ από τη Σαμπάχ. Έτσι οδηγήθηκε στην παράταση, όπου τελικά αποκλείστηκε.

Αυτή η ομάδα, λοιπόν, βρέθηκε ένα βήμα πριν από το Champions League. Είναι φέτος τρίτη στο πρωτάθλημα του Ισραήλ και έχει παίξει καλά παιχνίδια και απέναντι σε ελληνικές ομάδες..

Ο ΟΦΗ όμως είναι πλέον ανταγωνιστικός. Είναι μια ομάδα που στέκεται στο επίπεδο των μεγάλων ελληνικών ομάδων. Κερδίζει τη ΤΣΣΚΑ Σόφιας με πέντε γκολ σε δύο παιχνίδια. Ο Παναθηναϊκός, από την άλλη, την κέρδισε δύσκολα 2-1.

Με την Ρεν προηγούμασταν μέχρι το 75ο λεπτό και χάσαμε στις λεπτομέρειες. Ο Ολυμπιακός έφερε εκεί. Έχουμε κερδίσει  Ολυμπιακό, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ.

Δεν μπορείς, λοιπόν, να πεις ότι ο ΟΦΗ δεν είναι πλέον μια μεγάλη ομάδα. Το δείχνουν τα αποτελέσματα στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

Και δεν μπορείς να υποτιμάς τη Χάποελ Μπερ Σεβά. Ακούω κάποιους να λένε «ποια ΜπερΣεβά;». Δεν είναι έτσι. Πρόκειται για πολύ καλή ομάδα.»

- Μέχρι που μπορεί να μπει φέτος ο «πήχης» των φιλοδοξιών;

«Πίστευα πριν ακόμα ξεκινήσει η χρονιά ότι ο ΟΦΗ φέτος θα μπει στην τετράδα.

Το πίστευα πριν έρθουν και τα δύο αποτελέσματα με τον Αστέρα και τον Ατρόμητο. Παλαιότερα ο Κόντης έκανε rotation και οι παίκτες που έμπαιναν έπαιζαν εξίσου καλά. Έλεγες, λοιπόν, ότι υπάρχει βάθος και μπορούμε να αντεπεξέλθουμε στην κούραση.

Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν καλοί παίκτες στο ρόστερ. Όλα τα παιδιά είναι πολύ καλοί ποδοσφαιριστές. Αλλά τα τελευταία αποτελέσματα δημιουργούν ένα μεγάλο δίλημμα: Μήπως πρέπει να ξεκινάει ο προπονητής με τους βασικούς και να τους χρησιμοποιεί όσο αντέχουν, για 40, 50 ή 60 λεπτά, και μετά να κάνει μεγάλο rotation; Μήπως οι ξεκούραστοι παίκτες, ακόμη κι αν δεν είναι αυτή τη στιγμή βασικοί, μπορούν να αποδώσουν καλύτερα;

Είναι διλήμματα που έχει να αντιμετωπίσει ο προπονητής. Εγώ, πάντως, εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο ΟΦΗ θα είναι από 4^ος έως 6ος»

- Δηλαδή μπορεί να αφήσει πίσω του ένα από τα μεγάλα ονόματα του ελληνικού ποδοσφαίρου, με πολλαπλάσιους προϋπολογισμούς και πολύ μεγαλύτερα μπάτζετ;

«Ναι, γιατί μέχρι να ολοκληρώσει ο ΟΦΗ τις ευρωπαϊκές του υποχρεώσεις, και μακάρι να παρατείνει την παρουσία του στη διοργάνωση δεν θα έχει προχωρήσει και πάρα πολύ το πρωτάθλημα.

Θα υπάρχει ένας ολόκληρος γύρος με έναν πιο ξεκούραστο ΟΦΗ. Ακόμα και αν έχει προχωρήσει η ομάδα το πρόγραμμα δεν θα είναι τόσο «βαρύ». Η ομάδα έχει τη δυνατότητα να φτάσει στην τέταρτη θέση, αρκεί να μη χάσει πολλούς βαθμούς τώρα, στην περίοδο με τα συνεχόμενα παιχνίδια.»

-Οκτώ ποδοσφαιριστές του ΟΦΗ κλήθηκαν στις Εθνικές ομάδες. Ο δρόμος του ΟΦΗ στηρίζεται σε σταθερές βάσεις και υγιείς αντιλήψεις Μια ομάδα που στελεχώνει το ρόστερ της σε συντριπτικό ποσοστό από Έλληνες ποδοσφαιριστές

«Νομίζω ότι αδικούνται Φούντας και Αθανασίου. Ο Φούντας, για παράδειγμα, έχει χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την Εθνική.

Ο Φούντας που έχει το εύκολο γκολ, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στην αντίπαλη άμυνα δεν θα μπορούσε να βρίσκεται στο ρόστερ της Εθνικής;

Και ο Αθανασίου μπορεί να έχει μπροστά του τον Τσιμίκα και τον Γιαννούλη, που είναι πολύ καλοί παίκτες.

«Βάλ’ τον» όμως να παίξει στην Εθνική και θα δεις θα είναι καλύτερος.

Όταν μπήκε ο Ανδρούτσος στην Εθνική, συνειδητοποίησαν ότι είναι ίσως το καλύτερο χαφ που έχουν αυτή τη στιγμή στον άξονα.

Θα μπορούσε ο ΟΦΗ να έχει ακόμη περισσότερους διεθνείς. Όχι επτά αλλά δώδεκα.»

-Θα ήθελα επίσης την άποψη σας για την παρουσία του Χρήστου Κόντη στην τεχνική ηγεσία. Είναι ένα θέμα που συζητείται όλο και περισσότερο και βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων των φιλάθλων.

 «Ο Χρήστος Κόντης έχει δείξει στον ΟΦΗ ότι είναι ένας πολύ καλός προπονητής, άριστος σε πάρα πολλά θέματα. Θα ήταν ευχής έργο για τον ΟΦΗ να παραμείνει.

Θέλω, όμως, να πω ότι θα ήταν καλό και για τον ίδιο τον Χρήστο Κόντη να μείνει στην ομάδα.

Ας πάρουμε το παράδειγμα του Γκέραρντ. Στη δεκαπενταετία που έκανε στον ΟΦΗ είχε πάρα πολλές προτάσεις, αλλά σκεφτόταν ότι βρίσκεται σε μια ομάδα που τον αγαπάει. Σε μια ομάδα όπου τον προσέχει η διοίκηση και ο κόσμος. Οι μεγαλομέτοχοι, χωρίς να ανεβάζουν υπερβολικά το μπάτζετ, προσπαθούσαν να ικανοποιούν τα αιτήματά του σε σοβαρά ζητήματα, μέσα στα οικονομικά δεδομένα του ΟΦΗ.

Ήταν στην Κρήτη, στο καλύτερο μέρος του κόσμου. Πώς έγραψε ιστορία ο Γκέραρντ; Με την δεκαπενταετή παρουσία του στον ΟΦΗ.

Αν ήταν ένας προπονητής που άλλαζε συνεχώς ομάδες, όσο καλός κι αν ήταν, δεν θα είχε γράψει τόσο μεγάλη ιστορία.

Βέβαια, και ο Κόντης έχει φιλοδοξίες, και είναι θεμιτό.

 Όμως, πολλές φορές ένας προπονητής ξεκινάει με μια ομάδα και μαζί της μπορεί να φτάσει πολύ ψηλά. Δεν έχει «ταβάνι».

Βλέπουμε στην Ευρώπη ότι οι μεγάλες ομάδες δεν είναι πάντα ομάδες πρωτευουσών. Η Λίβερπουλ, για παράδειγμα, είναι μια ομάδα που προέρχεται από μια πόλη-λιμάνι, όχι από πρωτεύουσα.

Γιατί, λοιπόν, να μη μεγαλώσει ακόμη περισσότερο ο ΟΦΗ;

Τώρα που αλλάζει επίπεδο, έχει περισσότερα έσοδα και μπορεί ο Μπούσης κάποια στιγμή να αποκτήσει συμπαίκτες, είτε χορηγικούς είτε μετοχικούς, γιατί να μην ανέβει ακόμη περισσότερο η ομάδα;

Και γιατί να μην πάρει κάποτε ακόμη και το πρωτάθλημα;»

- Μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο;

«Γιατί να μην μπορεί να γίνει;»

-Λόγω οικονομικής απόστασης με τις ομάδες που διεκδικούν το πρωτάθλημα

«Πώς συμβαίνει στο εξωτερικό; Αυτό μπορεί να γίνει και στην Ελλάδα.

Θέλω να πω κάτι. Οι προβλέψεις για το νέο αεροδρόμιο και το νέο ΒΟΑΚ είναι ότι η Κρήτη μπορεί να διπλασιάσει τον πληθυσμό της στην επόμενη δεκαπενταετία.

Αυτό τι σημαίνει;

Περισσότεροι φίλαθλοι, και μεγαλύτερη δυναμική για τη μεγαλύτερη ομάδα του νησιού, τον ΟΦΗ, περισσότερα έσοδα και μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα.

Γιατί, λοιπόν, από ένα νησί σαν την Κρήτη να μην μπορεί να υπάρχει μια μεγάλη ομάδα στο ελληνικό ποδόσφαιρο;

Και αν αυτό γίνει με τον Κόντη, σκεφτείτε τι ιστορία θα έχει γράψει ο ίδιος στον ΟΦΗ.»

- Βέβαια, σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει να αφήσει πίσω του και τους τέσσερις «μεγάλους» την ίδια χρονιά. Είναι πολύ δύσκολο.

«Ο ΟΦΗ έχει βγει και 2^ος και 3^ος στο πρωτάθλημα. Ο ΟΦΗ τότε σου έδινε την αίσθηση ότι αξίζει το πρωτάθλημα. Ακόμα και όταν η Λάρισα είχε πάρει τον τίτλο ήμασταν πολύ κοντά.

Πιστεύω ότι με την άνοδο της Κρήτης, την άνοδο της οικονομίας και του πληθυσμού της, με την ανάπτυξη της ίδιας της ομάδας, που θα φέρνει περισσότερα έσοδα, και με έναν προπονητή που πλέον δεν θα αμφισβητείται ακόμη και στις δύσκολες στιγμές, θα υπάρχουν μόνο οφέλη για την ομάδα και για τον ίδιο τον Χρήστο Κόντη. Θα ήταν πολύ καλό να μείνει για μια δεκαετία.»

- Μια δεκαετία είναι πάρα πολύ μεγάλο διάστημα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.

«Γιατί όχι; Θεωρώ ότι αν ο Κόντης δει έξυπνα την άνοδο που μπορεί να έρθει στην Κρήτη και στον ΟΦΗ, θα πρέπει να πει: «Ας μείνω τουλάχιστον μία πενταετία, για να κάνω έργο». Δεν είναι και μεγάλος σε ηλικία για να διατηρεί φιλοδοξίες.

Θέλω επίσης να πω κάτι προς τη διοίκηση, με κάθε ταπεινότητα.

Μπορεί να μην ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει, αλλά θεωρώ ότι ένα γήπεδο 15.000 θέσεων είναι λίγο για τον ΟΦΗ.

Στο παιχνίδι με τη Λεβερκούζεν πήγαν 17.000 άνθρωποι.

Η Λεβερκούζεν πόσο κόσμο μπορεί να φέρει στο Ηράκλειο; Το πολύ 1.000 άτομα. Ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ, όμως, σε ένα παιχνίδι με τον ΟΦΗ μπορούν να φέρουν 10.000 φιλάθλους στο Ηράκλειο.

Ο ΟΦΗ χρειάζεται έσοδα. Με ένα γήπεδο 15.000 θέσεων, όταν θα ανέβει η Κρήτη και θα μεγαλώσει οικονομικά και ως ομάδα, μπορεί να φτάσουμε κάποια στιγμή να λέμε: «Δεν μας φτάνει το γήπεδο».

Τι κάνει τώρα ο Ολυμπιακός; Σκέφτεται να γκρεμίσει το Καραϊσκάκη και να φτιάξει καινούργιο.»

Επίσης, δείτε τι έκανε ο Παναθηναϊκός στο μπάσκετ. Ο Γιαννακόπουλος πήρε το γήπεδο και το έκανε 20.000 θέσεων. Ξέρετε πόσα παιχνίδια παίζει στην Ευρώπη; Περίπου 24. Και είναι soldout με 20.000 θεατές.

Δεν λέω να κάνουμε γήπεδο 50.000 θέσεων. Λέω ότι ακόμη και οι 15.000 μπορεί να αποδειχθούν λίγες.

Τουλάχιστον να υπάρχει μια πρόβλεψη ώστε στο μέλλον να μπορεί το γήπεδο να επεκταθεί στις 20.000 ή στις 25.000 θέσεις.

Το λέω με ταπεινότητα. Δεν θέλω να εμφανιστώ ότι τα ξέρω όλα ή ότι υποδεικνύω πράγματα στη διοίκηση.

Μεταφέρω απλώς την αγωνία του φίλαθλου κόσμου.»

- Με τα υπάρχοντα δεδομένα είναι πάντως πολύ δύσκολο να προχωρήσει το θέμα του γηπέδου.

«Υπάρχει και το Παγκρήτιο, το οποίο επίσης θα μπορούσε να αποτελέσει μια λύση. Δεν ξέρω ακριβώς σε ποιον ανήκει, στο κράτος, στα Ολυμπιακά Ακίνητα ή στον Δήμο. Είναι μια κατάσταση λίγο περίεργη, είναι συμφέρον πάντως να υπάρχει μια ομάδα επιπέδου ΟΦΗ που να το χρησιμοποιεί.

Το Καραϊσκάκη, για παράδειγμα, πόσα χρόνια το έχουν παραχωρήσει στον Ολυμπιακό; Γιατί να μη δοθεί και το Παγκρήτιο στον ΟΦΗ;

Και σε αυτήν την περίπτωση ο ΟΦΗ να καταργήσει τον στίβο.

Ξέρετε τι έχουν κάνει στην Ευρώπη σε τέτοια γήπεδα που έχουν στίβο; Κατεβάζουν τον αγωνιστικό χώρο τέσσερα ή πέντε μέτρα πιο κάτω και στο σημείο του ταρτάν φτιάχνουν μια ακόμη κερκίδα, η οποία δεν εμποδίζει τη θέαση των θεατών που βρίσκονται πιο ψηλά.

Βέβαια, για να γίνει κάτι τέτοιο πρέπει να είναι ξεκάθαρο το ιδιοκτησιακό καθεστώς και να μπορεί ο σύλλογος να κάνει τις παρεμβάσεις που χρειάζονται.

Λέω ότι μπορεί να υπάρξει μια τέτοια λύση. Γιατί, αν ο ΟΦΗ κάνει καινούργιο γήπεδο 15.000 θέσεων, τι θα γίνει το Παγκρήτιο; Πώς θα συντηρηθεί;

Είναι μια λύση να παραχωρηθεί το Παγκρήτιο στον ΟΦΗ για 50 χρόνια, να χαμηλώσει ο αγωνιστικός χώρος τέσσερα ή πέντε μέτρα και να δημιουργηθεί μια κερκίδα στο σημείο του ταρτάν. Έτσι θα μπορούσε να γίνει ένα καθαρά ποδοσφαιρικό γήπεδο.

Υπάρχουν και αυτές οι λύσεις. Βέβαια, είναι απόψεις που συζητάμε μεταξύ μας.

Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι, αν προχωρήσει η λύση για ένα γήπεδο 15.000 θέσεων, πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη ώστε, αν στο μέλλον δούμε ότι δεν μας φτάνει, να μπορεί να μεγαλώσει χωρίς να χρειαστεί να γκρεμιστεί και να ξαναφτιαχτεί από την αρχή, όπως συμβαίνει με το Καραϊσκάκη».

Μακάρι να προχωρήσει και να μπει έστω το πρώτο λιθαράκι για το γήπεδο του ΟΦΗ, γιατί είναι πραγματικά ένα θέμα ζωτικής σημασίας για κάθε ομάδα. Και ο ΟΦΗ είναι το κορυφαίο πολυαθλητικό σωματείο της Κρήτης»

-Ακούσαμε την άποψή σας για τον Χρήστο Κόντη, ο οποίος ήταν ο «καραβοκύρης» του ΟΦΗ και στις μεγάλες φουρτούνες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πριν από έναν χρόνο, όταν ήρθε ο ΟΦΗ βρισκόταν σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Τον έβγαλε από τα δύσκολα και τον οδήγησε σε ήρεμα νερά.

«Είχα πει και σε προηγούμενη εκπομπή ότι, αν τον έβλεπες στο πρώτο παιχνίδι, καθόταν αποσβολωμένος στον πάγκο και έβλεπε μια ομάδα χωρίς συνοχή, σαν να αναρωτιόταν πού είχε έρθει.

Μετά τον είδα στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια του ΟΦΗ, στο Πολιτιστικό Κέντρο, τον προηγούμενο Δεκέμβριο. Έβλεπε με δέος αυτά που παρουσιάζονταν για την ιστορία του ΟΦΗ, σαν να συνειδητοποιούσε ότι είχε έρθει σε έναν μεγάλο σύλλογο και ότι έπρεπε να αποδείξει πως άξιζε να βρίσκεται εκεί.

Είχε μιλήσει τότε με τον πατέρα μου και βλέπαμε την αποφασιστικότητα να κάνει ό,τι μπορούσε για αυτή την ομάδα. Και το απέδειξε. Μακάρι να μείνει δέκα ή και δεκαπέντε χρόνια στον ΟΦΗ».

-Ποιο στοιχείο, κατά τη γνώμη σας, χρειάζεται βελτίωση και τι πρέπει να αποφύγει ο ΟΦΗ στη φετινή χρονιά, σε αυτή την τριπλή προσπάθεια που κάνει, τόσο μέσα όσο και έξω από το γήπεδο;

«Δεν μου έρχεται κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό, γιατί μου φαίνεται ότι όλα λειτουργούν σωστά. Η ομάδα δουλεύεται καλά σε όλα τα επίπεδα.

Είμαι υπέρ των πωλήσεων αλλά δεν ξέρω πώς βγήκε «προς τα έξω» το θέμα με τον Νους και τον Αποστολάκη.

Είμαι υπέρ των πωλήσεων των ποδοσφαιριστών, γιατί έτσι ανεβάζεις και την ομάδα επίπεδο. Όταν ένας παίκτης φεύγει από τον ΟΦΗ και πηγαίνει σε μια μεγαλύτερη ομάδα, αυτό δείχνει ότι ο ΟΦΗ αναδεικνύει ποδοσφαιριστές. Είναι χαρακτηριστικό μιας μεγάλης ομάδας.»

-Η ενότητα και η σημασία της είναι κάτι που γνωρίζετε πολύ καλά. Ο πατέρας σας, ο Γιάννης Παπαματθαιάκης, επίτιμος πρόεδρος, ήταν πάντα ένας άνθρωπος που προέβαλλε τη σημασία της ενότητας στη λειτουργία μιας ΠΑΕ.

 «Πάντα ήταν υπέρ της ενότητας. Υπήρξε μια περίοδος που είχε παρεξηγηθεί λίγο με τον Γκέραρντ, αλλά πάντα πίστευε στην ενότητα και στη σύμπνοια των δυνάμεων.

Πίστευε ότι ο Γκέραρντ ήταν ο άνθρωπος που οδηγούσε σωστά το καράβι και ότι εμείς δεν έπρεπε να θεωρούμε πως γνωρίζουμε περισσότερα από εκείνον ή να προσπαθούμε να διορθώσουμε πράγματα επειδή μπορεί να μη μας άρεσαν κάποιες αποφάσεις του ως προέδρου ή ως προπονητή.

Πάντα προέβαλλε την ενότητα. Και σήμερα το ίδιο πρέπει να ισχύει. Σε όλες τις στιγμές, στις επιτυχίες και στις αποτυχίες, πρέπει να υπάρχει ενότητ.»

- Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση της μιας χρονιάς γεμάτη από προκλήσεις;  

«Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να περάσει ο ΟΦΗ στην επόμενη φάση του Europa League, και να ξαναπάρει το Κύπελλο.

- Να μιλήσουμε για το ψυχικό σθένος της ομάδας

«Ο ΟΦΗ ήταν πάντα μαχητής, και τσαμπουκάς.

Όταν έβγαινε πρώτος ανάμεσα στις επαρχιακές ομάδες, πριν καν βγει στην Ευρώπη δεν περνούσε αντίπαλος από το «Γεντί Κουλέ». Αυτό δείχνειτη δυναμική που είχε. Ήταν σαν τον Δαυίδ απέναντι στον Γολιάθ. Με τη δυναμική, τον τσαμπουκά, την κρητική ψυχή και το σθένος του, μπορούσε να κερδίζει ακόμη και τους μεγάλους»

-Μπορεί κάποιες ομάδες του ΟΦΗ στο παρελθόν να είχαν μεγαλύτερο ταλέντο και σπουδαίους ποδοσφαιριστές αλλά το μέταλλο πρωταθλητή που έχει η σημερινή ομάδα νομίζω ότι δεν το είχε καμία.

«Εδώ θα διαφωνήσω. Η ομάδα τότε, με τον Τσινό, τον Γκουλή, τον Μαχλά, τον Γιάνγιαννιν, τον Νόμπλια, τον Περσία, τον Παπαβασιλείου, τον Βλαστό, τον Χαραλαμπίδη και τον Σαμαρά, ήταν καλύτερη.

Έπαιζε κυριαρχικό ποδόσφαιρο. Έβαζε τους αντιπάλους στα δίχτυα. Η σημερινή ομάδα του ΟΦΗ είναι ομαδάρα, αλλά παίζει διαφορετικό ποδόσφαιρο. Με το σύστημα που χρησιμοποιεί ο Κόντης, με τους τρεις στόπερ και τα επιθετικά μπακ, έχει διαφορετική προσέγγιση.

Δεν λέω ότι προσπαθεί να κλέψει τα παιχνίδια. Κερδίζει με την αξία της. Αλλά είναι άλλο το σύστημα και διαφορετικός ο τρόπος παιχνιδιού. Τότε, όταν παίζαμε στο Ηράκλειο, θυμάμαι ότι λέγαμε πόσες ευκαιρίες έχασε ο ΟΦΗ. Μπορεί να είχε 30 ευκαιρίες σε έναν αγώνα!»

Αλλά και η σημερινή ομάδα είναι ομαδάρα».

-Είναι πολύ σημαντικό και κάτι ακόμη: ο ΟΦΗ ήδη απολαμβάνει τα οφέλη αυτής της προσπάθειας, αλλά θα τα απολαύσει ακόμη περισσότερο τα επόμενα χρόνια. Η επόμενη γενιά φιλάθλων. Η κατανομή των δυνάμεων μέσα στο Ηράκλειο θα είναι πλέον συντριπτικά υπέρ του ΟΦΗ, εξαιτίας των επιτυχιών.

«Ναι, το βλέπεις αυτό. Βλέπεις στο γήπεδο πολύ μικρά παιδιά μαζί με τους μπαμπάδες τους, φιλάθλους του ΟΦΗ. Ακόμη και στο Βουκουρέστι είδα γονείς που είχαν πάρει μαζί τους τα παιδιά τους, αγόρια και κορίτσια.

Αυτό είναι το μεγάλο όφελος της ομάδας. Δημιουργεί τους επόμενους φιλάθλους, τους επόμενους ομιλίτες, όπως ήμασταν κι εμείς κάποτε παιδιά και αγαπήσαμε αυτή την ομάδα. Την ακολουθούμε όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Αυτά τα παιδιά θα μεγαλώσουν, θα γίνουν οι επόμενοι φίλαθλοι του ΟΦΗ και θα μεταδώσουν την αγάπη τους και στα δικά τους παιδιά. Έτσι γίνεται μεγάλο ένα σωματείο»

-Το δικό σας μήνυμα για το κλείσιμο της συνέντευξης:

«Θέλω να πω ότι όλοι εμείς που είμαστε φίλαθλοι του ΟΦΗ ζούμε ένα όνειρο. Ζούμε ένα όνειρο από πέρυσι, το οποίο δεν θέλουμε να τελειώσει. Δεν θέλουμε να τελειώσει αυτή η κατάσταση. Θέλουμε να έρθει το επόμενο παιχνίδι και μετά το επόμενο.

Όποιος έχει αγαπήσει αυτή την ομάδα και έχει ζήσει τις μεγάλες στιγμές του παρελθόντος, βλέπει τώρα αυτές τις στιγμές να επιστρέφουν και να ξεπερνούν ακόμη και τις παλιές επιτυχίες.

Ο ΟΦΗ είχε παίξει τότε 22-24 ευρωπαϊκούς αγώνες. Ήταν μια πολύ μεγάλη παρουσία στην Ευρώπη. Πιστεύω ότι θα το ξαναζήσουμε. Ήδη το ζούμε.

Ναι μείνει ο Χρήστος Κόντης και να πάμε μαζί με την ομάδα όσο πιο ψηλά γίνεται.»