Γ. Νικηφορος: «Σεβασμος στον Εργοτελη»

Ο Γενικός Διευθυντής του Εργοτέλη Γιάννης Νικηφόρος ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Στρογγυλή Θεά» του Crete2day και αναφέρθηκε σε μια σειρά ζητημάτων που άπτονται της καθημερινότητας του σωματείου, με κυρίαρχο το «γηπεδικό».

Ο Γιάννης Νικηφόρος αναφέρθηκε στην ανάγκη για γρήγορη αναβάθμιση των εγκαταστάσεων του «Μαρτινένγκο», μη παραβλέποντας βέβαια τις διαδικασίες που πρέπει να τηρηθούν.

Σε αγωνιστικό επίπεδο, όπως άλλωστε τονίζουν όλοι στην «οικογένεια» του Εργοτέλη, υπογράμμισε ότι η φετινή προσπάθεια περιλαμβάνει προσπάθεια για πρωταγωνιστική πορεία, χωρίς ωστόσο η άνοδος να αποτελεί αυτοσκοπό.

Αναλυτικά:

«Ξεκινήσαμε μια δύσκολη προσπάθεια πριν τρεις μήνες. Το σωματείο πέρασε πολλά, σε μικρό χρονικό διάστημα. Βάλαμε ένα χρονοδιάγραμμα σε όλους τομείς για να αποκτήσει ο Εργοτέλης την αγωνιστική του αίγλη, να συσπειρωθεί ο κόσμος, και να δώσουμε ανάταση στο σωματείο.

Ανάταση που έχει να κάνει με το αγωνιστικό θέμα, το γηπεδικό, αλλά και τις Ακαδημίες που είναι ο «πλούτος» του Εργοτέλη. Δεν θέλουμε να πετάμε στα σύννεφα».

-Φέτος ο Εργοτέλης δεν πάει για πρωτάθλημα;

«Όταν ξεκινήσαμε βάλαμε κάποιους στόχους. Το αγωνιστικό κομμάτι ήταν πολύ δύσκολο, γιατί αργήσαμε. Υπήρχαν πολλά προβλήματα στην ομάδα στο θέμα του ρόστερ. Πέρυσι ο Εργοτέλης τερμάτισε χαμηλά και αυτό δε χαροποιεί κανέναν.

Θέλαμε να φτιάξουμε μια ομάδα για να τη χαίρεται ο κόσμος, να παίζει καλό ποδόσφαιρο, και για φέτος να τερματίσουμε όσο ψηλότερα γίνεται. Αυτός είναι ο σκοπός μας. Αν έρθει κάτι παραπάνω δε θα πούμε όχι, αλλά αν αυτό δε γίνει δε θα «πεθάνουμε»

-Τη λέξη πρωτάθλημα δηλαδή, δεν την συζητάτε στα αποδυτήρια;

«Ακούγεται και συζητιέται, όμως το στόχο και τη φιλοσοφία τη βάζει η διοίκηση, και μένουμε πιστοί σε αυτό. Από τώρα λέω ότι αν ο Εργοτέλης φέτος δεν τερματίσει ψηλά, του χρόνου θα θέσει στόχο το πρωτάθλημα. Εννοείται ότι χτυπάμε όλα τα παιχνίδια, και θέλουμε όπου και να παίζουμε να υπάρχει σεβασμός στο όνομα μας. Το σεβασμό τον αποκτάς, έχοντας δυναμική»

-Η δυναμική που αναπτύσσεται γύρω από το σωματείο εξελίσσεται σε καλό επίπεδο. Βλέπουμε φωτογραφίες με γεμάτα γήπεδα, και ιστορικούς παράγοντες που αγκαλιάζουν την προσπάθεια

«Ο κόσμος για να πάει στο γήπεδο δε θέλει μετριότητα, αλλά νίκες. Ο Εργοτέλης λοιπόν σε όλα τα παιχνίδια θα παίζει για τη νίκη. Έτσι κερδίζεις τον κόσμο. Κάθε εβδομάδα βλέπω περισσότερους. Αυτό μας χαροποιεί, αλλά για να συνεχιστεί πρέπει να παίζουμε καλό ποδόσφαιρο, και να φέρνουμε νίκες.

Ο Εργοτέλης πέρασε πολλά. Δεν μπορεί να βρίσκεται στις τοπικές κατηγορίες. Στόχος μας είναι να πάρουμε την άνοδο στη Γ’ Εθνική στα επόμενα δύο χρόνια. Μετά να μείνει η ομάδα εκεί, να πατήσει στα πόδια της, και εφόσον υπάρξουν οι αγωνιστικές και οικονομικές προϋποθέσεις, να διεκδικήσει την άνοδο στη Super League 2, γιατί αυτή η κατηγορία έχει άλλα βάσανα.

Υπάρχει το χρέος και όταν έρθει αυτή η ώρα ο Εργοτέλης θα πρέπει να έχει βάλει τις βάσεις, για να το αντιμετωπίσει και να μην αρνηθεί μια άνοδο»

-Οργανωτικά η προσπάθεια πώς πάει;

«Ο Εργοτέλης είναι ένας οργανισμός που θέλει πολύ τρέξιμο. Υπάρχει το αγωνιστικό, το κομμάτι των Ακαδημιών που πρέπει συνέχεια να βελτιώνεται, και το θέμα του γηπέδου που είναι ένα βάσανο»

-Υπάρχει εξέλιξη σε αυτό το θέμα;

«Θεωρώ ότι ήδη υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση. Επιτέλους θέλουμε μια εξέλιξη. Παντού γίνονται γήπεδα, αλλάζουν χλοοτάπητες. Γιατί όχι στον Εργοτέλη; Πρέπει να το δούμε και κοινωνικά. Ο Εργοτέλης έχει μια Ακαδημία που απασχολεί πολλά παιδιά. Δε γίνεται να υπάρχει παντού εξέλιξη σε θέματα γηπέδων, και εμείς να μένουμε στάσιμοι.

Και στο παρελθόν είχαν ξαναγίνει εργασίες. Και στο παρελθόν είχε αλλάξει ο τάπητας στο «Μαρτινένγκο». Κάποια στιγμή πρέπει και αυτό το σωματείο που έχει προσφέρει τα μέγιστα στον κρητικό αθλητισμό, να βοηθηθεί. Δε ζητάμε ελεημοσύνη, αλλά να τρέξουν οι διαδικασίες και να ξεπεραστούν τα προβλήματα. Θα είναι προς όφελος των Ηρακλειωτών. Είναι ένα γήπεδο στο κέντρο του Ηρακλείου. Δε θέλουμε τα παιδιά μας να αθλούνται;

Πρέπει από κοινού να δούμε πώς θα ξεπεραστούν τα προβλήματα, ώστε να ξεκινήσουν οι εργασίες. Συνέχεια φτιάχνουμε κάτι. Μπαλώνουμε τρύπες. Γιατί δε μας βοηθάνε; Δεν λέω ότι είναι όλα εύκολα. Υπάρχουν διαδικασίες. Αλλά πρέπει να τρέξουν.

Το καλοκαίρι παίξαμε ένα φιλικό παιχνίδι στο ΒΑΚ, που είναι ένα «στολίδι». Χαίρεσαι να παίζεις εκεί. Ο παίκτης θέλει να πάει σε ένα τέτοιο χώρο να αθληθεί, και όχι να επιστρέψει σπίτι του για να θέλει μασάζ και να βάζει πάγο.

Για το θέμα του γηπέδου υπάρχει αισιοδοξία. Καθένας από εμάς έχει αναλάβει ένα κομμάτι. Εγώ δεν είμαι σε αυτό, αλλά ενημερώνομαι από το Δ.Σ. για την πορεία και τις εξελίξεις»

-Πώς βλέπεις το φετινό πρωτάθλημα της Α1 ΕΠΣΗ;

«Η αλήθεια είναι ότι δεν το ήξερα. Νομίζω είναι ανταγωνιστικό, αλλά δύο ταχυτήτων. Υπάρχουν 5 – 6 ομάδες που στοχεύουν ψηλά, και κάποιες άλλες πιο αδύναμες»

-Εάν μέχρι τον Ιανουάριο η ομάδα είναι στην κορυφή ή στην πρώτη θέση, θα υπάρξει περαιτέρω ενίσχυση που θα της δώσει ώθηση;

«Πολύ πιθανό. Αν δεν είμαστε ψηλά, δε θα γίνει»

-Ο Εργοτέλης αποτελείται κατά βάση από νέα παιδιά. Έγιναν μεταγραφές που συμβαδίζουν με τη γενικότερη φιλοσοφία του

«Ανέκαθεν ο Εργοτέλης λειτουργούσε έτσι. Το ταλέντο όμως από μόνο του δε φτάνει. Δεν μπορεί να έχεις μια ομάδα που αποτελείται αποκλειστικά από μικρά παιδιά. Όταν θες να κοιτάξεις παραπάνω, θέλεις και εμπειρία. Το πρόβλημα μας, ήταν ότι ξεκινήσαμε πολύ αργά, και δε βρίσκαμε εύκολα παίκτες. Για αυτό, στραφήκαμε στην ξένη αγορά. Θέλαμε βοήθειες, χωρίς όμως να απομακρυνθούμε από τη φιλοσοφία μας.

Στα περισσότερα ματς, τελειώνουμε με 5 – 6 παιδιά γεννηθέντα από το 2005 έως το 2007. Πρέπει να βλέπουν όλοι, και οι γονείς των παιδιών των Ακαδημιών ότι η ομάδα μπορεί να προσφέρει μια θέση στο ρόστερ, και στην ενδεκάδα, σε ένα νέο παιδί.

Και οι γονείς όμως δεν πρέπει να βιάζονται. Σταθερές κινήσεις χρειάζονται. Κανείς καλός δε χάνεται»

-Τι θα θεωρήσεις ως δικαίωση σε αυτή τη συλλογική προσπάθεια που καταβάλλεται στον Εργοτέλη;

«Το γήπεδο. Στενοχωριέμαι που ανεβαίνω στο «Μαρτινένγκο» και βλέπω τις ίδιες εγκαταστάσεις που είχα και εγώ, όταν ήμουν παίκτης του Εργοτέλη»

-Το όραμα που υπάρχει;

«Το όραμα όλης της διοίκησης είναι να επιστρέψει ο Εργοτέλης στις υψηλές κατηγορίες, να έχει γήπεδο «στολίδι» που θα το χαίρονται όσοι θα έρχονται για να δουν τους αγώνες, και οι γονείς των παιδιών των Ακαδημιών, θα έρχονται με χαρά.

Όταν βλέπω μια ευχαριστήρια ανακοίνωση μιας ομάδας σε ένα Δήμο χαίρομαι, αλλά από την άλλη αναρωτιέμαι γιατί να μη συμβαίνει αυτό και με τον Εργοτέλη.  Μακάρι όλες οι ομάδες να αποκτήσουν εγκαταστάσεις, αλλά μέσα σε αυτές να είμαστε και εμείς»

-Το μήνυμα σου για τον κόσμο του σωματείου;

«Να έχουν πίστη και υπομονή στην ομάδα. Οι ομάδες δε γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Θεωρώ ότι η διοίκηση και η ομάδα θα κάνουν αυτό που πρέπει. Η ομάδα κερδίζει πράγματα κάθε εβδομάδα. «Χτίζεται» ακόμα. Ο Κατσικοκέρης ήρθε μετά από ένα τραυματισμό, και θέλει χρόνο για να ενταχθεί. Ο Κίτος ήρθε πριν 10 μέρες.

Θα μπορέσουμε να αξιολογήσουμε την ομάδα όταν το ρόστερ γίνει πλήρες. Όταν θα έχει επιστρέψει και ο Τζέφριν που ήταν άτυχος και πιθανότατα θα μείνει δύο μήνες έξω. Τότε θα πούμε που μπορούμε να φτάσουμε»

-Πώς πάει η ανταπόκριση από την κοινωνία του Ηρακλείου σε επίπεδο στήριξης;

«Πάρα πολύ καλά. Είμαι χαρούμενος. Υπάρχει διάθεση από ανθρώπους, και παλιούς παράγοντες για να βοηθήσουν το σωματείο. Θέλω επίσης να σταθώ σε ένα κομμάτι που μας έχει δυσαρεστήσει, μας δημιουργεί προβλήματα καθημερινά, και θέλουμε τη βοήθεια του Δήμου για να ξεπεραστεί.

Έχει να κάνει με το πάρκινγκ στις εγκαταστάσεις μας. Έγινε μια πεζοδρόμηση για να ανεβαίνει καθένας από μας, και να κάνει τον περίπατο του στα τείχη, όμως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κόψει την πρόσβαση στους αθλητές και τους γονείς. Υπάρχουν μικρά παιδιά που δεν μπορούν να έρχονται στο γήπεδο μόνα τους.

Αυτό που έχουμε συναντήσει τελευταίο διάστημα να κλειδώνουν δηλαδή οι μπάρες, για να μην υπάρχει πρόσβαση στο γήπεδο είναι απαράδεκτο. Το Σαββατοκύριακο έγιναν τόσες δράσεις στο «Μαρτινένγκο», που είναι σημείο αναφοράς για την πόλη μας.

Στο ματς με τον Ηρόδοτο ήρθαν 500 – 600 άτομα στο γήπεδο, και οι πόρτες ήταν κλειστές. Ανέβηκαν όλοι με τα πόδια. Αν συνέβαινε οτιδήποτε θα υπήρχε πρόβλημα.

Όπως συνέβη στο ματς του Κυπέλλου της προηγούμενης Τετάρτης (16/10),  που χτύπησε αθλητής και τον μεταφέραμε με στην κατηφόρα με το φορείο γιατί το ασθενοφόρο περίμενε στο δρόμο. Καταστάσεις που παραπέμπουν 100 χρόνια πίσω.

Δε μπορεί κάποιος να παίρνει μια τέτοια απόφαση τόσο εύκολα. Προτείνουμε λύσεις, και έχουμε διάθεση να βοηθήσουμε.  Σεβόμαστε το μνημείο. Πρέπει να υπάρχει όμως σεβασμός και σε ένα ιστορικό σωματείο, και κανείς να μην του κλείνει την πόρτα.

Είναι τραγικό και απαράδεκτο. Υπάρχει αθλητισμός εκεί.Παραβατικές συμπεριφορές που υπήρχαν τόσα χρόνια εκεί πάνω, σταμάτησαν και αιτία για αυτό είναι ο Εργοτέλης. Έχουμε όλη την καλή διάθεση να κάτσουμε σε ένα τραπέζι, να ακούσουμε και να βρούμε λύσεις. Όχι όμως αυταρχικά».

-Έχεις να προσθέσεις κάτι άλλο;

«Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί έχω επιστρέψει σε αυτό το σωματείο που ήμουν επτά χρόνια. Έζησα πολύ καλές στιγμές. Ήμουν στην περίοδο που η ομάδα άρχισε να ανεβαίνει τις κατηγορίες.

Τότε είχε την ανταπόκριση όλου του Ηρακλείου. Στο «Μαρτινένγκο» υπήρχε κόσμος από όλες τις ομάδες.

Στο τελευταίο ματς που έπαιξε για την άνοδο με τον Αγροτικό Αστέρα πρέπει να ήταν 50 φίλαθλοι του ΟΦΗ, μπορεί και παραπάνω»