Το «αδιεξοδο», και οι λυσεις για τον ΟΦΗ

Η δήλωση παραίτησης του Γιάννη Σαμαρά που έγινε αποδεκτή από τον Μιχάλη Μπούση, και η παράλληλη ολοκλήρωση της συνεργασίας του Γιώργου Σαμαρά με την ΠΑΕ ΟΦΗ, ήταν τα γεγονότα που ακολούθησαν μετά από την εντός έδρας ήττα της ομάδας από τον Παναιτωλικό.

Το ξεκίνημα των «ασπρόμαυρων» την φετινή περίοδο είναι προβληματικό.  

Ο ΟΦΗ βρίσκεται στο όριο της κατάρρευσης.

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, και στην αναμέτρηση του προηγούμενου Σαββάτου εκφράστηκαν «ψυχρά» με τη γλώσσα των αριθμών.

 Όχι με τίποτα διφορούμενα νούμερα της στατιστικής.

Με την όψη του πάγκου.

Που ως «εφεδρείες» για την συνάντηση με την ομάδα του Αγρινίου, αριθμούσε δύο τερματοφύλακες, δύο νεαρά παιδιά – που τίμησαν βέβαια την παρουσία τους στο γήπεδο –, και δύο μόλις ακόμα ποδοσφαιριστές.

Ομάδες που κοιτάνε μπροστά και θέτουν υψηλούς στόχους, ξεκινάνε πάντα έχοντας ως απαραίτητη προϋπόθεση την επάρκεια σε έμψυχο υλικό.

Το ρόστερ του περυσινού ΟΦΗ είχε τα φόντα να χρησιμεύσει ως βάση για κάτι καλύτερο. Ακόμα και με την γνώση ότι στην μεταγραφική περίοδο ποδοσφαιριστές έρχονται και φεύγουν, και για κάποιους από αυτούς ήταν εκ των πραγμάτων δύσκολο να παραμείνουν για μια ακόμα χρονιά.

Η μερική αντικατάσταση του ανθρώπινου δυναμικού μιας ομάδας είναι νομοτέλεια, στοχεύοντας όμως στην ποιοτική αναβάθμιση, για την επίτευξη μεγαλύτερων επιδιώξεων.

Αντ’ αυτού η προετοιμασία και η έναρξη της αγωνιστικής περιόδου έφεραν αγωνιστική ανισορροπία.

Όχι από πλευράς ποιότητας.

Στην παρούσα φάση το θέμα είναι ποσοτικό.

Όχι ποιοτικό. Τουλάχιστον μέχρις αποδείξεως του εναντίου, αν και οι «νέοι» έχουν δείξει θετικά στοιχεία. Δεν είναι ακριβές ότι οι ποδοσφαιριστές που ήρθαν δεν είναι καλοί. Όλοι τους θα παίξουν και όλοι θα κριθούν.

Το πρόβλημα ήταν η καθυστερημένη ένταξη τους στην ομάδα.

Για την πρόοδο και τις προοπτικές τους, αναγκαστικά πρέπει να…περιμένουμε, σε μια περίοδο ωστόσο που για τον ΟΦΗ τα περιθώρια αναμονής είναι από ελάχιστα έως…ανύπαρκτα.

Στο παιχνίδι με τον Παναιτωλικό, δεν έχασε ο ΟΦΗ, αλλά «κάποιος» ΟΦΗ που παρατάχθηκε με ότι…υπήρχε, τα έδωσε όλα, άξιζε τη νίκη, και στο τέλος δεν πήρε τίποτα.

Η ομάδα εξαιτίας της χαρακτηριστικής «λειψανδρίας», έχει χάσει τη μυϊκή της δύναμη και δεν έχει εργαλεία για «εκβιαστικό» παιχνίδι. Δεν υπάρχουν καν οι απαραίτητες «ανάσες» για να βγει ένα 90λεπτο.

Με αυτό το δεδομένο, είναι εξίσου δύσκολο να διατηρηθεί η ψυχική υγεία, που είναι επίσης απαραίτητη για να καταγραφεί μια επιτυχημένη χρονιά.

Οι ήττες, αλλά και οι εγγενείς αδυναμίες που παρουσιάζονται έφεραν «έκρηξη» στην εξέδρα. Που αντέδρασε, και αποδοκίμασε.

Δεν γνωρίζω αν η παραίτηση του Γιάννη και του Γιώργου Σαμαρά οφείλονταν σε παραδοχή λάθους και διάθεση αυτοκριτικής, ή σε απογοήτευση για τις εκδηλώσεις του κόσμου όπως εκφράστηκαν μετά τη λήξη του Σαββατιάτικου αγώνα.

Το θέμα είναι ότι το πράγμα είχε ήδη πάρει μια αρνητική τροπή, που δημιουργούσε «αδιέξοδα».

Δικαιολογημένη η ανησυχία και η αντίδραση του κόσμου για την τροπή των πραγμάτων.

Ο ΟΦΗ είναι «ξεδοντιασμένος», και πάει ως «πρόβατο επί σφαγή» στον επόμενο αγώνα, περιμένοντας τη διακοπή του πρωταθλήματος για να μπορέσει να βρει κάποια πατήματα.

Η προσωπική μου ένσταση, έχει να κάνει με τον τρόπο εκδήλωσης αυτής της δυσαρέσκειας.

Δυστυχώς, στον ΟΦΗ διαχρονικά υπάρχει ένα άσχημο «μητρώο» στην απονομή σεβασμού σε παίκτες, παράγοντες, γενικά ανθρώπους που λάμπρυναν την ιστορία του και έγιναν οδηγοί σε εξελίξεις που βοήθησαν την ομάδα.

Αυτό το πράγμα συνεχίστηκε και σε αυτήν την περίπτωση.

Πρέπει να σταματήσει.

Το σωματείο το έχει πληρώσει, και του έχει κοστίσει σε πολλές περιπτώσεις.

Συγχωρήστε μου την αυτοβιογραφική διάθεση αλλά ζηλεύω το Αγγλικό ποδόσφαιρο.

Που πάντα όταν έρχεται η ώρα ενός αποχαιρετισμού, έχει την ευπρέπεια να τον αποδίδει σε αυτόν που φεύγει στις σωστές του διαστάσεις. Ακόμα και μετά από συντριβές…

Για τη συνέχεια τη λύση μπορούν να την δώσουν δύο πράγματα.

Το πρώτο είναι ο χρόνος που δεν επηρεάζεται από τίποτα και αυτή τη στιγμή εξαιτίας των λανθασμένων χειρισμών «πνίγει» τον ΟΦΗ.

Και το δεύτερο ο πρόεδρος της ΠΑΕ που μπορεί να επηρεάσει και να κατευθύνει τη ροή των πραγμάτων.

Επιτρέψτε μου να κλείσω το κείμενο, συνεισφέροντας την άποψη μου στις τόσες που ακούγονται στα «πηγαδάκια» των φιλάθλων.

Τα πράγματα δεν ξεκίνησαν καλά. Έγιναν λάθη που οδήγησαν στην παρουσία μιας «γυμνής» ομάδας στο ξεκίνημα της περιόδου.

Ειδικότερα όμως για το Γιάννη Σαμαρά, αν ήμουν στην διοίκηση της ΠΑΕ, για χίλιους λόγους θα αναζητούσα και θα έβρισκα τρόπο να μη φύγει ποτέ από τον ΟΦΗ.