Συμπτωσεις, λεπτομερειες και «κολληματα»

Η ισοπαλία του ΟΦΗ στο Αγρίνιο έγινε δεκτή με…μουρμούρα, η οποία συνοδευόταν ωστόσο από επιχειρήματα.

Τα επιχειρήματα είναι πάντα καλοδεχούμενα. Η μουρμούρα όχι…

Η κρητική ομάδα ήθελε μια νίκη για να παραμείνει ψηλά στη βαθμολογία, και να περιμένει με τις καλύτερες προϋποθέσεις την πρωταθλήτρια ΑΕΚ στο «Γεντί Κουλέ» την ερχόμενη Δευτέρα.

Αντί για το τρίποντο, ήρθε η τρίτη συνεχόμενη ισοπαλία.

Το θέμα είναι ότι οι αυτές οι τρεις ισοπαλίες δε μοιάζουν συμπτωματικές. Φαίνεται ότι έχουν κοινό παρονομαστή.

Αυτός θα μπορούσε να είναι λόγου χάρη το μουδιασμένο ξεκίνημα της ομάδας, που τουλάχιστον σε αμυντικό επίπεδο κοστίζει.

Ο ΟΦΗ μοιάζει σαν να «χρειάζεται» ένα «χαστούκι» για να ξυπνήσει και στη συνέχεια να αντιδράσει. Κάτι που από πλευράς σκορ δεν του κοστίζει πάντα, αλλά…συμβαίνει.

Είναι πολύ πιο πρακτικό να προηγείσαι, παρά να γίνεσαι αφεντικό του παιχνιδιού όταν ακολουθείς στο σκορ τον αντίπαλο σου.

Μπορούμε να πούμε ότι από τον ΟΦΗ λείπει αυτό το…κάτι για να μπορέσει τις ισοπαλίες να τις κάνει νίκες απέναντι σε ομάδες που βρίσκονται κάτω από τη μέση της βαθμολογίας. Μόνο που το ίδιο λείπει και από τους αντιπάλους του για τα πλέι – οφ…

Θέλω να πω, ότι σύμφωνα με το δείγμα γραφής στις πρώτες 6 αγωνιστικές του πρωταθλήματος, τα περισσότερα παιχνίδια κρίνονται στις λεπτομέρειες.

Όποιος τις έχει μαζί του κερδίζει.

Στο Αγρίνιο μπήκαν δύο γκολ. Πανεύκολα θα μπορούσαν να μην είχαν μπει. Και να είχε μπει το δοκάρι του Μπάκιτς, ή το τετ – α – τετ του Ντουάρτε. Το αποτέλεσμα βρίσκεται πάντα πίσω από ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Ακόμα και από την κριτική για αυτά που συμβαίνουν μέσα στο γήπεδο αποδυναμώνοντας ή ενισχύοντας την ανά περίπτωση.

Ορισμένα πράγματα όμως είναι ξεκάθαρα.

Όπως το ότι υπήρχε η ανάγκη για την απόκτηση ενός ακόμα επιθετικού. Ευτυχώς ο τραυματισμός του Φελίπε δεν είναι σοβαρός και είναι διαθέσιμος για τον αγώνα με την ΑΕΚ.

Δεν έχω πειστεί ακόμα για το αν το πρόβλημα που φαίνεται να υπάρχει στα «μετόπισθεν» έχει να κάνει με την ανάγκη για να μάθουν οι αμυντικοί ο ένας τον άλλο, είναι δηλαδή θέμα συνοχής που «γιατρεύεται» με το χρόνο, ή με τον τρόπο σχηματισμού. Πολλές φορές η τριάδα μένει ακάλυπτη από τις πτέρυγες, για να παλέψει μόνη της με «κύματα αντεπιθέσεων».

Αυτά είναι θέματα που υπάρχουν, αλλά δεν πρέπει επουδενί να μετριάσουν τη δυναμική ή τον ενθουσιασμό ενόψει της συνέχειας του πρωταθλήματος.

Ο ΟΦΗ είναι ακόμα «υπό κατασκευή». Σε αυτό το πρώιμο στάδιο της δημιουργίας, θα υπάρξουν και οι κακές ημέρες.

Μπορεί η ομάδα να βρίσκεται σε καλό δρόμο, να έχει δείξει τι ποδόσφαιρο θέλει να παίζει, όμως τα πράγματα δεν είναι απλά.

Η «κατοχύρωση» μιας αγωνιστικής ταυτότητας είναι υπόθεση δύσκολη. Θέλει… «μεροκάματα» στο Β.Α.Κ. για να βρεθεί ένα αγωνιστικό προφίλ που θα εξασφαλίζει ότι η δουλειά που γίνεται δεν θα πηγαίνει στράφι.

Ότι θα μπορεί να παίρνει το «maximum» από κάθε προσπάθεια. Ότι θα κερδίζει στις λεπτομέρειες…

Ο ΟΦΗ χρειάζεται υπομονή. Και εμπιστοσύνη. Ίσως και λιγότερα «κολλήματα»…