ΟΦΗ και μεταγραφες

Σε λίγο μπαίνουμε και επίσημα στην «χειμερινή» μεταγραφική περίοδο.

Αυτός ο όρος είναι βέβαια περισσότερο παρελθοντικός.

Γιατί ανεπίσημα, για κάθε ομάδα που έχει στόχους, ολόκληρη η σεζόν εδώ και χρόνια έχει πλέον μετατραπεί σε μια «μεταγραφική» περίοδο. Αέναη. Χωρίς αρχή και τέλος.

Κάθε ομάδα, οφείλει πλέον μονίμως να έχει τις «κεραίες» της σε εγρήγορση για να εντοπίζει και να αξιολογεί περιπτώσεις.

Άλλωστε ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΠΑΕ ΟΦΗ Μηνάς Λυσσάνδρου στις 17/11 στη συνάντηση με τους δημοσιογράφους στο ΒΑΚ, μάς είχε ήδη πει για την προεργασία ενίσχυσης της ομάδας.

Ας καταθέσουμε λοιπόν την γνώμη μας για τη μεταγραφική δραστηριότητα του ΟΦΗ που χρειάζεται να δυναμώσει σε συγκεκριμένες θέσεις όπως ανέφερε και ο νέος του προπονητής Πεπ Μελ, μετά το τέλος του αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης.

Πριν από αυτό όμως πρέπει να σταθούμε σε ένα ΑΞΙΩΜΑ:

Που υπαγορεύει ότι τον Ιανουάριο τα πράγματα είναι εξ’ ορισμού πιο δύσκολα από ότι το καλοκαίρι σε ότι έχει να κάνει με το εύρος των επιλογών και το κόστος τους.

Αυτό ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να μην το ξεχνάμε.

Από κει και πέρα είναι ξεκάθαρο ότι η ομάδα έχει ελλείψεις σε θέσεις «κλειδιά».

Ο Ισπανός τεχνικός αναφέρθηκε σε φορ, εξτρέμ, και στόπερ για να μπορέσει να φτιάξει ένα σύνολο που θα παρουσιάσει διαφορετική εικόνα από το «αποκρουστικό»  – στο μεγαλύτερο διάστημα των οκτώ τελευταίων «άγονων» αγωνιστικών – πρόσωπο του ΟΦΗ.

Το πράγμα γίνεται ακόμα δυσκολότερο από τη στιγμή που η συγκεκριμένη ομάδα «καλείται» να αλλάξει «ταυτότητα» μεσούσης της περιόδου.

Να γίνει…κάποια «άλλη» μέσα στο γήπεδο.

Με ελάχιστη σχέση σε σύγκριση με αυτή που «χτίστηκε» το προηγούμενο καλοκαίρι και ξεκίνησε το φετινό πρωτάθλημα.

Κι αυτό είναι κάτι βέβαια που δεν αφορά μόνο τους νέους ποδοσφαιριστές, αλλά και τους ήδη υπάρχοντες στο ρόστερ, οι οποίοι καλούνται να βάλουν νέα στοιχεία στο παιχνίδι τους (μπορούν να το κάνουν αυτό;) και να προσαρμοστούν με τα «θέλω» του Ισπανού τεχνικού.

Δεν κρύβω πάντως ότι το «high press is the only way» που είπε ο Μελ μετά τον αγώνα με τον Άρη, με τρομάζει.

Για να πεις κάτι τέτοιο, όχι μόνο πρέπει να εμπιστεύεσαι απόλυτα το ρόστερ σου, αλλά να έχεις τα εχέγγυα ότι αυτό μπορεί να γίνει έμπρακτα στο γήπεδο.

Η πραγματικότητα τον προσγείωσε απότομα μερικές μέρες αργότερα απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης.

Σε κάθε περίπτωση η «προσαρμογή» στις ιδιαιτερότητες του έμψυχου δυναμικού, ως οδηγός για την παράταξη μέσα στο γήπεδο – που μπορεί να ποικίλει ανάλογα με τον αντίπαλο και τις συνθήκες του αγώνα – είναι πολύ καλύτερη συνταγή από την «ντε και καλά» εφαρμογή ενός συγκεκριμένου τρόπου παιχνιδιού.

Οπωσδήποτε όμως πρέπει να περιμένουμε τις αφίξεις των νέων ποδοσφαιριστών οι οποίοι προφανώς θα διαθέτουν τα χαρακτηριστικά, για να παρουσιαστεί διαφορετικός ο ΟΦΗ.

Δεν θα αναφερθώ σε συγκεκριμένους τύπους παικτών.

Αυτό που κατά τη γνώμη μου προέχει είναι η φιλοσοφία των επιλογών.

Εκεί επικεντρώνεται η σπουδαιότητα του εγχειρήματος.

Ας πάμε ένα χρόνο πίσω…

Τον περυσινό Ιανουάριο ο ΟΦΗ ήταν στα…τάρταρα.

Στο «τραπέζι» υπήρχαν δύο δρόμοι.

Δύο διαφορετικές φιλοσοφίες.

Την μια την «έθρεφε» το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, και προέβλεπε την δημιουργία ομάδας «μιας χρήσης» που θα τέλειωνε την αποστολή της στο φινάλε της περιόδου. Με την υπογραφή εξάμηνων συμβολαίων, ίσα για να βγει η χρονιά.

Η δεύτερη ήταν, η κάθε μεταγραφική κίνηση να έχει ως αφετηρία όχι το…επόμενο παιχνίδι αλλά την επόμενη περίοδο.

Να στοχεύει στην ΔΙΑΡΚΕΙΑ.

Επελέγη η δεύτερη η οποία τελικά δικαιώθηκε.

Το ίδιο πρέπει να γίνει και φέτος, σε μια διαφορετική χρονιά με εντελώς διαφορετικές «σταθερές».

Ο ΟΦΗ χρειάζεται μονάδες που δεν θα έλθουν σαν «καταδρομείς» και θα αποχωρήσουν το ίδιο άτακτα, για να κυνηγήσουν έναν πρόσκαιρο στόχο.

Οι παίκτες που θα έλθουν για να ενταχτούν στην ομάδα πρέπει να έχουν προοπτική μέλλοντος.

Εννοείται ότι ο ιδανικός στόχος είναι με λογικές δαπάνες να γίνουν μεταγραφές με «ζουμί».

Για να ανέβει ο δείκτης ποιότητας με ποδοσφαιριστές που θα έχουν όσο γίνεται «επιδραστικότερο» ρόλο στο γήπεδο.

Δεν στέκομαι τόσο πολύ στο σύστημα.

Νομίζω ότι αυτό που ο κόσμος θέλει από τον ΟΦΗ, είναι να δει μια ομάδα που να χαρακτηρίζεται από θετική σκέψη. Κάτι που στην παρούσα φάση έχει χαθεί.

Ακόμα και σε παιχνίδια που ο παραμορφωτικός φακός της κατοχής μπάλας τον φέρνουν να υπερέχει, έναντι του αντιπάλου του.

Και κάτι τελευταίο, που δεν έχει να κάνει με μεταγραφές.

Η ψυχική υγεία των ομάδων, είναι ο μεγαλύτερος παράγοντας ισχύος τους.

Αυτή εξασφαλίζει την αντοχή στις πιέσεις.

Και είναι προϊόν διεργασιών χρονοβόρων, αν και ο χρόνος στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι με τον ΟΦΗ.

Πληροφορούμαι ότι ο Μελ έχει δώσει μεγάλη βαρύτητα σε αυτόν τον τομέα, κι αυτό είναι ευτύχημα.

Έπασχε ο ΟΦΗ σε αυτό το κομμάτι.

Ίσως κάποια από τα προβλήματα που εμφανίζονταν στο γήπεδο να ξεκινούσαν από κει…