Ο "αγωνας" τωρα κορυφωνεται...

Η διακοπή του πρωταθλήματος λόγω Εθνικής δεν αποτέλεσε διάλλειμα στην έκχυση τοξικότητας στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Κανείς άλλωστε δεν περίμενε κάτι τέτοιο.

Η προσοχή αποσπάται με βίαιο τρόπο από τις αναμετρήσεις για την κατάκτηση του πρωταθλήματος που φέτος διεκδικείται από τέσσερις ομάδες, και εύλογα έχει στοιχεία συναρπαστικότητας.

Οι μάχες στην κορυφή της «πυραμίδας» του παρασκηνίου μαίνονται.

Μάχες που δεν πλησίασαν ακόμα στο αποκορύφωμα τους.

Σκληρότερες ίσως από αυτές που δίνονται μέσα στο γήπεδο.

Μάχες χωρίς ηθική υπόσταση, γιατί δεν αντλούνε την γενεσιουργό αιτία τους από προσπάθεια για εσωτερική βελτίωση αλλά στρατηγεύονται την ικανοποίηση της αρχομανίας, σε μια ατέρμονη σκυταλοδρομία για τον έλεγχο του παρασκηνίου που χάνεται στα πέρατα των δεκαετιών.

Γιατί η διαφθορά στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχει…επιλεκτική ηλικία κατά το δοκούν, και κατά το συμφέρον, όπως συνειδητά ψευδόμενοι, επιδιώκουν με μανία να πείσουν μερικοί.

Ακόμα και η ώρα δύσης του ηλίου, άλλαξε – την άλλαξαν – κάποτε επειδή δεν έμπαινε ένα γκολ που εν πολλοίς θα καθόριζε ένα πρωτάθλημα.  

Το γκολ μπήκε, αλλά τίποτα δεν άλλαξε. Τίποτε δεν αλλάζει.

Σωτήρες παντού. Που φοράνε τη λαοπλάνα «περικεφαλαία» του «απελευθερωτή» για να απατήσουν τους πάντες και τα πάντα.

Το ποδόσφαιρο χειμάζεται από τη μάστιγα της ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ. Στην οποία συμμετέχουν όλοι.

Κάντε το σκέψη:

Ένας διαιτητής βγάζει μια ομάδα νικήτρια με το ζόρι. Ο ίδιος παράγοντας – ή οπαδός – είναι τη μια φορά στην πλευρά του θύματος και την άλλη στην πλευρά του θύτη.

Κόψτε τώρα τις αντιδράσεις, και θα έχετε απάντηση γιατί το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι της πλάκας.

Το πρόβλημα είναι ότι αυτό έχει γίνει αποδεκτό σε μεγάλο μέρος του κόσμου. Που υποκριτικά θέλει «διαφάνεια» αλλά στην πράξη την επικαλείται μόνο όταν η ομάδα που υποστηρίζει δεν βρίσκεται μεταξύ των προνομιούχων.

Προσπάθεια να αποδειχθεί ότι το παρασκήνιο είναι «μονοπώλιο».

Ενώ είναι, προσαρμοστικό, και «δια όλα τα γούστα».

Την ερχόμενη Δευτέρα αναμένεται συνάντηση των ιδιοκτητών των τεσσάρων ομάδων που διεκδικούν το πρωτάθλημα (Big – 4) με τον επικεφαλή της ΚΕΔ με στόχο να «χαμηλώσουν οι τόνοι» ενόψει της συνέχειας.

Το ότι ως λύση του προβλήματος επιλέγεται η συνάντηση των ιδιοκτητών των τεσσάρων ισχυρότερων ΠΑΕ σε χρήμα, επιρροή και παρεμβατικότητα, από μόνο του ως γεγονός, συνιστά τη μεγαλύτερη παραδοχή του προβλήματος.

Μια κατά ουσία ομολογία ότι οι θεσμοί ή οι «θεσμοί» είναι ανήμποροι να επιβληθούν.

Η ΕΠΟ παίζει το ρόλο του «Πόντιου Πιλάτου», αποφεύγοντας να πάρει θέση σε οτιδήποτε, πέρα από τις επαναλήψεις προτροπών και… «νουθεσιών», που δεν λαμβάνονται σοβαρά υπ’ όψη.

«Κλαυσίγελος»

Παλαιότερα της… «παράγκας»

Τώρα… «εξυγιαντικός»