Μια «δευτερη φορα», που μπορει να ειναι καλυτερη απο την «πρωτη»

Η επιστροφή του Γκαγιέγκος στον ΟΦΗ, είναι κίνηση ουσίας, χωρίς να παραβλέπεται και ο πάντοτε ευαίσθητος τομέας των εντυπώσεων.

Οι φίλοι του Ομίλου, την χαιρέτησαν, σαν να υποδέχονται ξανά μια «μάχιμη» μονάδα, η οποία δεν πρόλαβε να δώσει όλα όσα μπορούσε στην πρώτη της θητεία.

Πράγματι ,την αποχώρηση του έμπειρου μέσου από τον ΟΦΗ πριν ενάμιση χρόνο την επέβαλλαν «ειδικές – οικογενειακές – συνθήκες», αφού κανένα από τα δύο μέρη δεν επιθυμούσε κάτι τέτοιο.

Ακόμα και οι – τότε – τελευταίες του δηλώσεις, περιγράφονται περισσότερο ως προάγγελος ενός συναπαντήματος που υποχρεωτικά θα ακολουθήσει, παρά ως οριστικός αποχαιρετισμός.

Ήταν ένας αποχαιρετισμός "αμφοτεροβαρής"

Αυτό επιβεβαιώθηκε από το χρόνο.

Ο Γκαγιέγκος επιστρέφει ξανά – μέσω Ολλανδίας – στο Ηράκλειο και ο ΟΦΗ έχει την ευκαιρία να πάρει από αυτόν όσα – πλήρως – μπορεί πια να δώσει.

Γενικά δεν είμαι υπέρ των «επιστροφών». Είτε μιλάμε, για ομάδες, είτε για αντικείμενα, είτε για…σχέσεις.

Όταν ένας «κύκλος» κλείνει, συνήθως κλείνει για πάντα.

Πάντα όμως υπάρχουν οι εξαιρέσεις.

Ο Γκαγιέγκος δεν είναι «ξαναζεσταμένο» φαγητό. Αλλά ένα φαγητό που ο ΟΦΗ δεν πρόλαβε καν να δοκιμάσει

Στην προκείμενη περίπτωση δεν υπάρχουν αντιφάσεις.

«Εργαλείο» αξίας

Τη δουλειά του Χιλιανού, χρειάζεται να έχεις ποδοσφαιρική πείρα για να την αξιολογήσεις. Πολύ απλά γιατί σε αρκετές περιπτώσεις δεν είναι άμεσα ορατή, και δεν παίρνει «παράσημα».

Πολλές φορές κάποια ρομαντικότερα κριτήρια υπερτερούν, και τα «παράσημα» καταλήγουν σε κάποιες πιο «καλλιεπείς» μονάδες.

Όχι ότι Γκαγιέγκος δεν ξέρει καλή μπάλα.

Χιλιανός είναι…

Κάτι που θέτει ως σημείο αναφοράς την καλή επαφή του με τη «στρογγυλή θεά», όπως είχαμε άλλωστε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε στο πρώτο – σύντομο πέρασμα του από την ομάδα.

Όμως τα στοιχεία που κάνουν τη διαφορά στον ταχυκίνητο και ανθεκτικό χαφ, εμπεριέχουν και αυτό που καμία φορά «αφηρημένα» αποκαλούμε «φιλότιμο».

Ο Γκαγιέγκος μπορεί να αποτελέσει στήριγμα και στον «τελευταίο» της άμυνας, και στον «πρώτο» της επίθεσης.

Κινείται πολύ.

Αναλαμβάνει μεγάλο μέρος της εύρυθμης λειτουργίας της «ραχοκοκαλιάς» της ομάδας. Συνδυάζει δύναμη, ταχύτητα, διάρκεια, καλή ισορροπία, και πολύ γερά πατήματα που του δίνουν ευχέρεια στο να αλλάζει κατεύθυνση.

Κανείς αντίπαλος δεν τον περνάει «νταηλίκι».

Κάνει «χρήσιμα» φάουλ. Και κερδίζει «χρήσιμα» φάουλ. Δεν σπρώχνεται, και δεν «τζαρτζάρεται» εύκολα.

Η προσθήκη ενός ποδοσφαιριστή με τα χαρακτηριστικά του Χιλιανού ήταν απαραίτητη.

Αποτελεί σοφή προσθήκη στο «οπλοστάσιο» του ρόστερ.

Με την κανονική «δόση» τύχης, θα αποτελέσει μια από τις πιο υπολογίσιμες και αξιόπιστες μονάδες του ΟΦΗ για τα δύο επόμενα χρόνια.

Το γεγονός ότι το διάστημα μετά την αποχώρηση του από την κρητική ομάδα δεν μπόρεσε να βρει «λιμάνι» στην πατρίδα του, δεν γίνεται να αποτελεί ντε και καλά αντικείμενο προβληματισμού.

Ο χαρακτήρας του ποδοσφαιριστή και τα ψυχικά του χαρίσματα, του επέτρεψαν να κερδίσει σε χρόνο «ντε – τε» την εκτίμηση του φίλαθλου κόσμου. Όχι μόνο στην Κρήτη.

Θυμηθείτε ότι με τρεις μόνο μήνες μπάλα, είχε καταφέρει να «μπει» στα μεταγραφικά ρεπορτάζ των «μεγάλων» ομάδων του κέντρου, τον προπέρσινο Ιανουάριο.

Το παλικάρι ξοδεύει όλη του την αντοχή, και καταθέτει «ψυχή» στο γήπεδο. Κι έτσι…παίρνει και την ψυχή των φιλάθλων. Οι δηλώσεις του, όταν είχε αποχωρήσει από την ομάδα έδειχναν ότι η απόφαση ήταν μια…αντινομία συναισθήματος.

Περιμένω από τον μεθοδικό Νταμπράουσκας, να πάρει από αυτόν οτιδήποτε μπορεί να του δώσει.

Στον τομέα του έμψυχου υλικού ο ΟΦΗ μπορούμε να πούμε κάπως άνετα, ότι εμφανίζεται ενισχυμένος σε σχέση με πέρυσι.

Η ενίσχυση πολλαπλασιάζεται από το γεγονός ότι ο προπονητής έχει από νωρίς σχεδόν όλα τα «κομμάτια» που καλείται να δουλέψει για να πάρει από αυτά το «μάξιμουμ», παράγοντας το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα.

Αν και είμαστε ακόμα στην αρχή, ορισμένα πράγματα φαίνονται ξεκάθαρα.

Φέτος ο ΟΦΗ έχει πράγματι μια ευκαιρία να αδράξει…