Κανεις δεν θελει να γκρινιαζει...

Μέσα σε λίγες μόνο μέρες ο ΟΦΗ κατέγραψε δύο αρνητικές εμφανίσεις. Και τις δύο απέναντι στο Λεβαδειακό.

Μία ήττα εκτός έδρας στο τελευταίο παιχνίδι της κανονικής περιόδου, και μια ισοπαλία στο Ηράκλειο για την πρεμιέρα των play – out.

Στο «Θ. Βαρδινογιάννης» ο ΟΦΗ «σφυρίχτηκε». Για πρώτη φορά έπειτα από αρκετό καιρό. Από τη δικαιολογημένη γκρίνια του κόσμου δεν γλίτωσε ούτε ο Νταμπράουσκας, που πάντα κατευθύνονταν στη φυσούνα υπό το χειροκρότημα της εξέδρας.

Ο Λιθουανός εμφανίστηκε υπέρ του δεόντος εκνευρισμένος στις δηλώσεις που ακολούθησαν, «απορρίπτοντας» σχεδόν κάθε ερώτηση που του έγινε για να αναζητηθεί η εξήγηση ή οι εξηγήσεις για την απογοητευτική εικόνα που παρουσίασε η ομάδα.  

Όλοι έχουν το δικαίωμα στο λάθος.

Το θέμα δεν είναι τόσο η παραδοχή, όσο ο τρόπος που υπερασπίζεσαι τις θέσεις σου.

Μέρος της δουλειάς του Βάλντας Νταμπράουσκας – και του κάθε προπονητή – είναι να αντιμετωπίζει την κριτική σε πολύ συχνότερο μάλιστα βαθμό από τα υπόλοιπα μέλη του ποδοσφαιρικού τμήματος.

Πολύ περισσότερο, όταν η ομάδα που καθοδηγεί βρίσκεται σε μία περίοδο που οι εμφανίσεις της δεν «πείθουν».

Στα τελευταία παιχνίδια του, ο ΟΦΗ δείχνει να μην «πατάει» καλά στο γήπεδο. Χωρίς να μπορείς να τον κατηγορήσεις για έλλειψη προσπάθειας, είναι ανέμπνευστος και αναποτελεσματικός. Η εικόνα δε αυτή, τείνει να αποκτήσει χαρακτήρα…μονιμότητας όταν η ομάδα αγωνίζεται «εντός των πυλών».

Ο κόσμος του δεν χαίρεται όταν πηγαίνει στο γήπεδο, παρά το γεγονός ότι σε όλα τα παιχνίδια που έγιναν στο Ηράκλειο μετά τη διακοπή του πρωταθλήματος χειροκρότησε παραβλέποντας εμφανίσεις και αποτελέσματα. Προφανώς όμως αυτό δεν μπορεί να έχει ισόβια διάρκεια.

Κανείς δεν θέλει να γκρινιάζει (εκτός από κάποιους «επαγγελματίες», αλλά αυτοί ανήκουν σε άλλη κατηγορία).

Αντίθετα, αυτό που θέλουν όλοι, είναι να μας δώσει την ευκαιρία τόσο ο ΟΦΗ, όσο και ο προπονητής του να αναφερθούμε ξανά με όσο θετικότερα λόγια γίνεται για την παρουσία της ομάδας, λίγο πριν το τέλος της φετινής χρονιάς...