«Η σημασια του να εισαι σοβαρος»

Η αλήθεια είναι μία.

Από τη στιγμή που «ερρίφθη ο κύβος» και ο ΟΦΗ θα αγωνιστεί στα πλέι - άουτ, δεν περιμένει κανείς την επίδειξη αποθεμάτων ενθουσιασμού και ενεργητικότητας από τους ποδοσφαιριστές, που «πάλευαν» ένα χρόνο για την εξάδα, και για μιάμιση μέρα είχαν την ψευδαίσθηση ότι βρίσκονταν σε αυτή. 

Ο ΟΦΗ βρίσκεται πλέον στην άχαρη θέση να κυνηγά έναν στόχο που δεν σημαίνει τίποτα, και δεν οδηγεί πουθενά.

Το κίνητρο «παίξε για να μην δώσεις δικαιώματα σε κανέναν να πει οτιδήποτε, και να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας» είναι υπαρκτό, αλλά από μόνο του δεν είναι αρκετό για να μπεις στο γήπεδο και να «τρως σίδερα».

Πολύ περισσότερο μάλιστα, όταν βρισκόμαστε στο τέλος της περιόδου, και ο ΟΦΗ δεν οφείλει αποδείξεις σε κανέναν.

Ούτε καν στον εαυτό του. 

Η σημασία του να είσαι σοβαρός είναι όμως μεγάλη και αυθύπαρκτη.

Πολύ πριν την λογοτεχνική της ανάδειξη μέσα από την θεατρική κωμωδία του Όσκαρ Ουάιλντ που στόχευε ακριβώς στην παρουσίαση της ως αντίδοτο στη σοβαροφάνεια, την σεμνοτυφία και τον στρουθοκαμηλισμό. 

Στοιχεία που περιλαμβάνονται στην λίστα με τις τοξικότητες του ποδοσφαίρου μας.

Όχι μόνο σε επίπεδο Σούπερ Λιγκ.

Και στις πιο κάτω κατηγορίες.

Ο ΟΦΗ ήταν σοβαρός σε όλη τη διάρκεια της κανονικής περιόδου.

Ακόμα και με κάποια διαστήματα επιπολαιότητας που έπαιξαν ρόλο – ίσως όχι τον κυρίαρχο – και του κόστισαν τον τερματισμό στην πρώτη εξάδα.

Σε αυτή την σειρά των επτά αγώνων οφείλει να διατηρήσει την αγωνιστική εικόνα που έδειξε έως τώρα και ήλπιζε να παρουσιάσει στα πλέι – οφ.

Η κατάκτηση της έβδομης θέσης μοιάζει «ταπεινός» στόχος βάσει των προσδοκιών που είχαν αναπτυχθεί, ωστόσο πρέπει να αναλογιστούμε δύο πράγματα.

Το πρώτο ότι ακόμα και η συμμετοχή στα πλέι – οφ, δύσκολα θα του έδινε κάτι περισσότερο από μια θέση παραπάνω στον πίνακα της τελικής κατάταξης.

Το κυριότερο όμως είναι να αναλογιστούμε ότι ακριβώς πριν ένα χρόνο, η λύπη που και πάλι υπήρχε είχε να κάνει με την σχεδόν αποδοχή της αδυναμίας αποφυγής του μοιραίου, παρά το ότι στο τέλος ο Νιόπλιας έκανε θαύματα.  

Στενοχώρια και τότε. 

Η ποιοτική διαφορά όμως ανάμεσα στις δύο καταστάσεις είναι τεράστια.

Τότε ο ΟΦΗ ξεκινούσε έχοντας ένα μεγάλο και ξεκάθαρο στόχο. Να κάνει την ανατροπή και να μείνει στην Α’ Εθνική.

Τώρα τέτοιος μεγάλος στόχος – ευτυχώς – δεν υπάρχει.

Το να τερματίσει 7^ος, δεν συνιστά από μόνο του μεγάλο κίνητρο για τη συνέχεια, όσο το να συνεχίσει να δείχνει τα στοιχεία που τον χαρακτήρισαν τους προηγούμενους έξι μήνες.

Παραμένοντας σοβαρός…