Η ψυχραιμια ειναι δυναμη

Πρώτα από όλα η απάντηση στο ερώτημα αν ο ΟΦΗ περνάει ή όχι περίοδο κρίσης είναι ξεκάθαρη.

Δόθηκε στο γήπεδο, στα τελευταία λεπτά του αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα, όταν ακούστηκε το σύνθημα «βαριά του ΟΦΗ η φανέλα».

Όταν ακούγεται αυτό το σύνθημα από την εξέδρα, ο ΟΦΗ βρίσκεται σε κρίση.

ΠΑΝΤΑ. Όλες τις φορές.

Το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα.

Το πώς οι «ασπρόμαυροι» θα ανακάμψουν, καθώς για την εμφάνιση «κατάρρευσης» απέναντι στον ΠΑΣ Γιάννινα που ήρθε ως τρίτη συνέχεια στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια, δεν γίνεται να αποδοθούν ευθύνες μονομερώς.

Δεν γίνεται να φταίει μόνο ο Νταμπράουσκας. Ή μόνο οι ποδοσφαιριστές.

Δεν γίνεται…

Το φιλμ δεν είναι πρώτης προβολής.

Έχει ξαναπαιχτεί.

Αρκετές φορές στο παρελθόν. Τις περισσότερες βέβαια φορές υπό διαφορετικές συνθήκες. Πολύ πιο δύσκολες, και αβέβαιες.

Με διαφορετικούς «παραγωγούς», «σκηνοθέτες» και «ηθοποιούς».

Είναι αναπόφευκτο να μελετηθεί πολύ προσεκτικά τι έγινε όταν ο ΟΦΗ βρέθηκε σε ανάλογες στιγμές και τα κατάφερε.

Δεν λέω ασφαλώς να υπάρχει αντιγραφή κινήσεων.

Αναφέρομαι στην βαθύτερη φύση της κατάστασης.

Που είναι ποια;

Ενότητα, προσπάθεια, προθυμία, πείσμα, ευψυχία.

Προπαντός ψυχραιμία.

Αυτά ήταν τα στοιχεία που αποτέλεσαν κοινό σημείο – αναφοράς κάθε φορά που ο ΟΦΗ βρίσκονταν σε δύσκολη θέση.

Και πάντα τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αποτελούν τη χαρά του…ξερόλα, που βρίσκει το «χώρο» όχι μόνο να ακουστεί αλλά και να… «θεσφατολογεί» για το ότι πρέπει να «πέσει» νυστέρι, και μαχαίρι και πριόνι, και τρυπάνι.

Προφανώς σε αγωνιστικό επίπεδο, απαιτούνται κινήσεις με στόχο την «αφύπνιση» της ομάδας.

Όμως το κείμενο γράφεται για την ανάγκη της γενικότερης βοήθειας που έχει ο ασπρόμαυρος «οργανισμός».

Πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις κοινό σημείο αναφοράς ήταν η ενότητα.

Η στήριξη.

Όχι η φαγωμάρα. Το κουτσομπολιό. Και επουδενί δεν πρέπει να χάνεται το μέτρο.

Αυτές οι εμπειρίες πρέπει – επιτέλους – κάποια στιγμή να κεφαλαιοποιηθούν.