Η χρονια δεν κρινεται απο τα πλει – οφ

Μετά την απόφαση της Επιτροπής Εφέσεων για την επιστροφή των 5 βαθμών στον ΠΑΣ Γιάννινα, οι Ηπειρώτες κατέλαβαν την 6η θέση της κανονικής περιόδου στη Σούπερ Λιγκ, με τον ΟΦΗ να τερματίζει έβδομος.

Από μια άποψη καλύτερα.

Χωρίς να γνωρίζω λεπτομέρειες για την υπόθεση της μετοχικής σύνθεσης της ΠΑΕ των Ιωαννίνων, βαθμοί που κερδίζονται μέσα στο γήπεδο, δεν πρέπει να αφαιρούνται για ΚΑΝΕΝΑ λόγο.

Το ίδιο αφορά και την υπόθεση του Άρη.

Ο πίνακας της βαθμολογίας αποκτά υπόσταση όταν δείχνει τους πόντους που οι ομάδες κέρδισαν ΜΕΣΑ στο γήπεδο. 

Η εξέλιξη αυτή έχει βέβαια συνέπεια τον "υποβιβασμό" του ΟΦΗ από τα πλέι - οφ, στα πλέι άουτ, χωρίς όμως να αναιρείται τίποτα από όσα κέρδισε φέτος η κρητική ομάδα. 

Η φετινή χρονιά είναι ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ στους σημαντικότερους τομείς της για τον ΟΦΗ.

Ο τερματισμός στην εξάδα και οι αναμετρήσεις με τους κορυφαίους επρόκειτο να λειτουργήσουν περισσότερο ως ψυχολογική επιβράβευση για ότι προηγήθηκε, καθώς ο στόχος της Ευρώπης με τα υπάρχοντα δεδομένα ούτως ή άλλως ήταν απαγορευτικός.

Το μεγάλο κέρδος είναι η δημιουργία – ή μήπως επιστροφή – ενός αγωνιστικού προφίλ που η ομάδα αναζητούσε ολόκληρη την περυσινή περίοδο.

Μιας φυσιογνωμίας που δεν έχει να κάνει ασφαλώς μόνο με ποδοσφαιρικά, χαρακτηριστικά, αλλά με την εμπέδωση μιας διαχρονικά ταυτόσημης με τον ΟΦΗ νοοτροπίας.

Νοοτροπίας που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει μέσα της φιλότιμο, αισιοδοξία για το αποτέλεσμα, ξόδεμα ψυχής.

Στα συντριπτικά περισσότερα παιχνίδια της κανονικής περιόδου ο ΟΦΗ τα…έδωσε όλα, παρά το ότι υπήρχαν περιπτώσεις που «πλήρωσε» επιπολαιότητες αλλά και αγωνιστικές αδυναμίες με την αδυναμία στην εκμετάλλευση ευκαιριών να είναι η πιο κραυγαλέα.

Ο κόσμος έχει ξαναδώσει στην ομάδα την εμπιστοσύνη του, και αυτό είναι κάτι πολύτιμο.

Σαν γεγονός φάνηκε πολλές φορές στο «Γεντί Κουλέ» όταν ο ΟΦΗ υπολείπονταν ακόμα και δύο γκολ του αντιπάλου του και προσπαθούσε να τον «πιάσει» στο σκορ.

Αυτοί που βρίσκονταν μέσα στο γήπεδο δεν χειροκροτούσαν…απλά, αλλά ωθούσαν την ομάδα να φτάσει σε μια ανατροπή που μαζί της πίστευαν, ότι μπορούσε να συντελεστεί.

Ο ΟΦΗ όπως τονίσαμε και σε άλλα άρθρα στη διάρκεια της περιόδου, βρήκε ξανά την προσωπικότητα της ομάδας που αποζητά τον αγώνα και «φτιάχνεται» με τα δύσκολα.

Στοιχείο διακριτό, από τις πρώτες κιόλας αγωνιστικές του φετινού πρωταθλήματος.

Και στην εξέλιξη της διοργάνωσης συνεχίστηκε όμως η «επιστράτευση» αποθεμάτων χαρακτήρα. Ο ΟΦΗ δεν «παράτησε» παιχνίδι. Παρά το ότι εκεί που αρχικά κέρδιζε, βρέθηκε να χάνει βαθμούς στο φινάλε…

Η έφεση σε ένα ορθολογικό παιχνίδι που ξεκινούσε από τα «μετόπισθεν» ήταν επίσης έντονη παρά το γεγονός ότι στο δεύτερο γύρο, η ομάδα δοκιμάστηκε από διαστήματα αμυντικών «μπλακ – άουτ».

Εννοείται ότι «καταλύτης» και στην φετινή πορεία, όπως και πέρυσι στη διαδικασία τότε των πλέι – άουτ ήταν η παρουσία στην τεχνική ηγεσία του Νίκου Νιόπλια.

Το αναφέρουμε ως αναγκαία επισήμανση, αν και αυτό έχει περάσει νομίζω ως πληροφορία ακόμα και στον τελευταίο φίλαθλο της ομάδας.

Και βέβαια μόνιμο σημείο αναφοράς ο υγιής ψυχικός κόσμος. Μακριά από νοσηρότητες που παρατηρούνται ιδιαίτερα στα «ψηλά» βαθμολογικά στρώματα.

Το θέμα είναι να μπορέσει ο ΟΦΗ να «παγιώσει» την δυναμική του, ώστε να εξαρτάται ολοένα και λιγότερο από αστάθμητους παράγοντες στην επίτευξη των επιδιώξεων που τίθενται από την Διοίκηση της ΠΑΕ.

Υπάρχουν όλα τα φόντα ούτως ώστε η σεζόν που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη να αποτελέσει την βάση για κάτι καλύτερο.

Υπάρχουν βέβαια και κουσούρια. Θα αναφερθούμε και σε αυτά σε προσεχές κείμενο…