Δεν παει αλλο…

Του Αντώνη Σαριδάκη

Ο ΟΦΗ ή θα αλλάξει ή θα τελειώσει.

Δεν υπάρχει κανένας που να παρακολουθεί αυτήν την ομάδα και να μην συμπεραίνει ότι το πράγμα δεν πάει άλλο…

Με αγωνιστική συμπεριφορά που προκαλεί απορία για το αν υπάρχει λόγος που η ομάδα κατεβαίνει στο γήπεδο, αφού στις περισσότερες περιπτώσεις με αποκορύφωμα τον αγώνα στο «Καραϊσκάκη», δείχνει να βαράει διάλυση.

Παρακολουθώντας – ιδιαίτερα το πρώτο μέρος – τον αγώνα με τον Ολυμπιακό, αναρωτιόσουν αν ο ΟΦΗ έχει σταματήσει πλέον να προσπαθεί μέσα στο γήπεδο, έχοντας παραδοθεί στη μοίρα του, ή αν είναι συγκρότημα τόσο μικρών δυνατοτήτων.

Τέτοιον ΟΦΗ στην Α’ Εθνική δεν θυμάμαι ακόμα και στις πιο ΔΥΣΚΟΛΕΣ στιγμές του.

Δεν ξέρω πώς ερμηνεύεται αυτή η απάθεια. Αυτός ο τέλειος συμβιβασμός με την αγωνιστική «νιρβάνα», που κάνει τον ΟΦΗ απωθητικό ακόμα και σε αυτούς που δεν είναι φίλοι του.

Γιατί στην προκειμένη περίπτωση δεν μιλάμε μόνο για αγωνιστική ανεπάρκεια, αλλά για μια αρρωστημένη νοοτροπία που έχει μέσα της φόβο, αδιαφορία, και αγωνιστική ανημποριά μαζί.

Έχουμε σταματήσει πλέον να αναφερόμαστε σε αποτελέσματα και κοιτάμε τις εμφανίσεις. Εμφανίσεις διασυρμού, που δεν σέβονται την φανέλα, την οποία πρέπει να αφαιρέσουν από κάποιους για να σταματήσουν να την προσβάλλουν.

Ο Νους έπρεπε να είχε δεχτεί ακόμα μια κόκκινη κάρτα στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, τρεις μέρες (τρεις μέρες όχι παραπάνω) μετά τις δηλώσεις του Χρήστου Κόντη, ότι είναι παρεξηγημένο παιδί που θα πρέπει να τύχει κατανόησης.

Σαν να λέει στον προπονητή του, ότι τον γράφει στα...τέτοια του.

Τα καμώματα του δεν έχουν τελειωμό…

Η συγκεκριμένη ομάδα δεν χρειάζεται μόνο «μετάγγιση» προσωπικότητας, αλλά και συμπεριφοράς.

Για αυτό και οι μονάδες που θα αποκτηθούν πρέπει να είναι κατάλληλοι παίκτες και χαρακτήρες μαζί.

Να βλέπουν τον ΟΦΗ ως επαγγελματίες, και όχι ως τυχοδιώκτες, και να αντιμετωπίζουν την ομάδα ως ασφαλή προορισμό, όχι ως στάση «χαβαλέ».

Εννοείται ότι η ενίσχυση, όσο δύσκολη κι αν είναι η μεταγραφική περίοδος του Ιανουαρίου, πρέπει να είναι «γενναία», και να επεκτείνεται σε όλες τις γραμμές, παρά το ότι ακούγεται το αντίθετο.

Όλοι αναλαμβάνουν πλέον τις ευθύνες τους, για αυτό το χάλι των άθλιων εμφανίσεων που έριξαν τους «ασπρόμαυρους» στο «ιστορικό» χαμηλό των 9 βαθμών στον πρώτο γύρο.

Ο Μιχάλης Μπούσης πρέπει να βοηθήσει την ομάδα, με μεταγραφές που δεν θα έχουν κριτήριο τα ποσοστά μεταπώλησης, ούτε θα είναι «λαχεία». Δεν φτιάχνεις ομάδα έτσι…

Κι αν δεν γίνεται να είναι από το πρώτο, ας είναι από το «μεσαίο ράφι». Όχι όμως «μπλόφες». Ο ΟΦΗ βυθίζεται…

Για τη συνέχεια και το επόμενο παιχνίδι με τον Πανσερραϊκό, μόνο μια ευχή μπορεί να γίνει. Κι αυτή όχι αγωνιστική.

Να υπάρξει ένα αντικείμενο καλώς εννοούμενου θυμού στην ομάδα, που θα απομακρύνει το «λήθαργο» και την απάθεια.

Μπορεί να γίνει αυτό;

Υ.Γ. Αύριο είναι η συμπλήρωση των 100 χρόνων από την ίδρυση του σωματείου και υπάρχουν αρκετές δράσεις που έχει προγραμματίσει η ΠΑΕ και οι σύνδεσμοι. Ο κόσμος πρέπει να λάβει μέρος και να τιμήσει την επέτειο.

Εμείς να ευχηθούμε στον ΟΦΗ να φτάσει και στα 200 χρόνια.

Αν μέχρι τότε υπάρχει κόσμος. Κι αν είναι άξιος να ζιέται…