Τρια «ασπρομαυρα» ζητουμενα

Η νέα σεζόν ουσιαστικά ξεκίνησε λοιπόν για τον ΟΦΗ, που θέλει να έχει μια δυναμική παρουσία στο επόμενο πρωτάθλημα.

Για να συμβεί αυτό πρέπει να εκπληρωθούν ορισμένες προϋποθέσεις.

Δεδομένα που απουσίαζαν τα προηγούμενα χρόνια, και πρέπει υποχρεωτικά να…εμφανιστούν για να ικανοποιηθούν οι προσδοκίες όλων όσων περιβάλλουν την ομάδα.

Με πρώτο την – επιτέλους – εκμετάλλευση του «Θ. Βαρδινογιάννης».

Ο ΟΦΗ μπορεί να έχει ένα πολύ «θερμό» γήπεδο, με «καυτή» ατμόσφαιρα, και καθαρά ποδοσφαιρικά χαρακτηριστικά. Έδρα όμως δεν έχει… Εδώ και χρόνια. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που πονάει και δεν γίνεται να αγνοηθεί.

Η ομάδα (και η περυσινή και οι προηγούμενες) αδυνατεί να εκμεταλλευτεί στην πράξη τις συνθήκες ατμόσφαιρας του κόσμου. Το «Γεντί Κουλέ» είναι γήπεδο «καμίνι», αλλά αυτό δεν μεταφράζεται, σε ένα «μίνιμουμ» έστω, βαθμολογικής  ικανοποίησης.

Το να είσαι ΟΦΗ και να τελειώνεις τη χρονιά με 2 – 3 νίκες στο Ηράκλειο είναι απογοητευτικό. Δε…λέει, πώς να το κάνουμε.

Είναι άμεση η ανάγκη για τους «ασπρόμαυρους» να ξαναγίνουν «ομάδα έδρας». Κι αυτό, εννοείται το αναφέρουμε χωρίς την υποτιμητική έννοια του όρου. Της ομάδας δηλαδή που παθαίνει «τρικυμία» όταν αγωνίζεται μακριά από το γήπεδο της.

Δεν είναι τυχαίο ότι ένα σημαντικό μέρος του χαρακτήρα, της φυσιογνωμίας, της «φανέλας» του, ο ΟΦΗ τα «έχτισε» λόγω της έδρας του. Όταν αδυνατεί να κερδίσει ακόμα και ομάδες μικρού «βεληνεκούς» στο Ηράκλειο, μοιάζει σαν να απαρνιέται κάπως τον…εαυτό του.

Αυτός είναι ένας παράγοντας που τελεί άλλωστε σε ευθεία αναλογία με το δεύτερο ζητούμενο. Την προσέγγιση δηλαδή μιας κατάστασης αγωνιστικής σταθερότητας.

Μιας πορείας χωρίς ταλαντώσεις, που θα επιδέχεται μέτρησης, και θα φέρει τον ΟΦΗ οριστικά σε μια πορεία καταξίωσης.

Ένας από τους καημούς του κόσμου τα τελευταία χρόνια είναι το πως, η ομάδα ενώ έχει λύσει το διαχρονικό – ιδιοκτησιακό – της πρόβλημα δεν μπορεί να εξασφαλίσει μια «μονιμότητα» ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ στο πρώτο μισό του τελικού πίνακα της κατάταξης.

Η συνέπεια αποτελεσμάτων, και όχι οι αποσπασματικές διακρίσεις, ή νίκες ή εμφανίσεις απέναντι σε μεγάλους αντιπάλους πρέπει να είναι στόχος. Δεν γίνεται διαφορετικά.

Σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο, ο ΟΦΗ, ενώ είναι «φύσει» επιθετική ομάδα, δεν μπορεί να πάρει γκολ από τους…επιθετικούς του. Όποιοι και αν είναι αυτοί.

Οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί. Πέρυσι ο πρώτος σκόρερ του Τοράλ ο οποίος σύντομα θα μας αφήσει, σημείωσε 8 γκολ, ενώ ο δεύτερος Ντίκο 6. Τα νούμερα είναι μικρά. Το ποσοστό των «ζουμερών» φάσεων, κι όχι απλώς των…τελικών προσπαθειών που μετουσιώνονται σε γκολ είναι πενιχρό, και απεικονίζεται κυρίως στα εντός έδρας αποτελέσματα.

Η πλήρης ενσωμάτωση του Φελίπε στην αγωνιστική δραστηριότητα είναι πάντως καλός οιωνός, και ελπίζουμε να επιβεβαιωθεί στο γήπεδο.

Ο Βραζιλιάνος είναι ποδοσφαιριστής κλάσης. Αν…πάρει μπρος το κέρδος θα είναι διπλό, καθώς θα βοηθήσει και στην «απελευθέρωση» μονάδων που πέρυσι «επιφορτίστηκαν» και με την ανάγκη του σκοραρίσματος χωρίς να είναι αυτή η δουλειά τους.